Ο επικήδειος λόγος που εκφώνησα σήμερα (Χθες) προς τιμήν του μακαριστού πρώτοπρεσβυτέρου Βασιλείου Ρήγα στον Ιερό ναό κοιμήσεως της Θεοτόκου Αφάντου.
Σεβασμιώτατε, Θεοφιλέστατε, Σεβαστοί πατέρες, αγαπητοί χωριανοί
Σήμερα στεκόμαστε όλοι εδώ με μεγάλη θλίψη, βαριά καρδιά και βουβό τον πόνο για να αποχαιρετήσουμε τον πατέρα Βασίλειο ο οποίος δεν ήταν απλά ο ιερέας της ενορίας μας για 52 ολόκληρα χρόνια, αλλά ήταν ο πατέρας όλων μας. Ο καλός ποιμένας που αφιέρωσε την ζωή του διακονώντας την εκκλησία και την κοινωνία του Αφάντου με εντιμότητα και συνέπεια χωρίς διακρίσεις με βαθιά αγάπη για τον συνάνθρωπο με ταπεινότητα και καλοσύνη.
Σήμερα πενθεί ολόκληρος ο λαός του Αφάντου που τον γνώρισε και τον αγάπησε.
Είναι εδώ σήμερα σύσσωμος για να αποδώσει την Ύψιστη τιμή στο πρόσωπο του θέλοντας να εκφράσει έτσι την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του, σε ένα ταλαντούχο και χαρισματικό ιερωμένο με υψηλή πνευματική συγκρότηση και ιδεολογική παιδεία.
Ο πατέρας Βασίλειος αφιέρωσε την ζωή του στην εκκλησιαστική διακονία δίνοντας κυριολεκτικά όλο του το είναι.
Τον διέκρινε εκείνη η σπάνια, γαλήνια ηρεμία που δεν χρειαζόταν πολλά λόγια.
Ήταν ήρεμος, δίκαιος, πράος, ένας καλός άνθρωπος, καλός ποιμένας και είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί άνθρωπος που να μην έχει πει έναν καλό λόγο για τον Πάτερ Βασίλειο.
Τίμησε το ράσο και την ιεροσύνη. Αποτελεί πρότυπο ορθόδοξου ιερέα και άριστου οικογενειάρχη έχοντας 3 εξαιρετικά παιδιά και 9 εγγόνια μαζί με την άξια πρεσβυτέρα κ.Ειρήνη.
Υπηρέτησε και διακόνισε την τοπική εκκλησία με ήθος, ζήλο με αισθήματα αγάπης, πίστης και ευθύνης.
Αγκαλιάστηκε από το ποίμνιο του και ήταν αγαπητός, δραστήριος και εργατικός μα πάνω από όλα ξεχώριζε για το ήθος, την εντιμότητα του, την αψεγάδιαστη διακονία του και την μεγάλη προσφορά του στην κοινωνία του Αφάντου.
Έζησε και δέθηκε κυριολεκτικά με τον τόπο και τους ανθρώπους του. Για όλους είχε έναν καλό λόγο, μια συμβουλή, μια πατρική κουβέντα.
Ήταν ο άνθρωπος που ένωνε με τον δικό του ήσυχο τρόπο, ήξερε να γεφυρώνει τις αποστάσεις και να φέρνει την συμφιλίωση, την συννενόηση και την ειρήνη.
Άγγιξε τις ψυχές όλων μας, βάπτισε τα παιδιά μας, στάθηκε δίπλα στις οικογένειες μας, ευλόγησε τις χαρές μας, προσευχήθηκε στις λύπες μας, πόνεσε στους πόνους μας και χάρηκε στις χαρές μας.
Παρηγορούσε, ενίσχυε τον αδύναμο, αυτόν που χρειαζόταν βοήθεια.
Νουθετούσε πατρικά και με σοφία το ποίμνιο του.
Μπόλιαζε την ψυχή όλων μας με τις αρετές της αγάπης, της υπομονής, της μεγαλοψυχίας, της συγχώρεσης, της πίστης και της ελπίδας, κάνοντας έτσι πράξη το Αγαπάτε αλλήλους.
Υπήρξε αναμφισβήτητα ο ακούραστος εργάτης στον Αμπελώνα του Κυρίου.
Οι σκέψεις μου γυρίζουν πίσω στο μακρινό 1972 τότε που εγώ και οι συμμαθητές μου είμασταν παιδιά.
Ήμουν τότε 9 χρονών όταν ο πατέρας Βασίλειος χειροτονήθηκε πρεσβύτερος εδώ σε αυτόν τον ναό. Από τα πρώτα του βήματα στην ενορία ξεκίνησε το κατηχητικό εδώ στην εκκλησία.
Μας μίλησε για τον Χριστό, μας έμαθε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο, να συγχωρούμε, να βοηθάμε τον συνάνθρωπο μας, να μην αφήνουμε την κακία να χωρίζει τις καρδιές μας και πάνω από όλα να έχουμε πίστη στον Θεό.
Αυτά που μας έμαθες πατέρα Βασίλειε θα μείνουν βαθιά ριζωμένα στις καρδιές όλων εκείνων των παιδιών που το 1972 κάθισαν μπροστά σου στο κατηχητικό και άκουσαν από τα χείλη σου, τα πρώτα μαθήματα τις πίστης στο Χριστό, της αγάπης και της ανθρωπιάς.
Θα κρατήσουμε τις πατρικές σου συμβουλές και θα σε έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας.
Ένα από εκείνα τα παιδιά στέκεται σήμερα εδώ και σε αποχαιρετά με δάκρυα, ευγνωμοσύνη και σου λέει με όλη του την καρδιά ένα μεγάλο Ευχαριστώ.
Σε ευχαριστούμε όλοι. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Φεύγεις από την ζωή και αφήνεις πίσω σου την αγάπη.
Αιωνία σου η μνήμη. Καλό παράδεισο και ο Θεός τον οποίο υπηρέτησες με πίστη και ταπεινότητα ας σε αναπαύσει εν χώρα ζώντων. Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση.
