ΜΙΑ ΠΟΛΥΘΡΗΝΗΤΗ ΓΕΡΟΝΤΟΚΟΡΗ
ΚΤΙΡΙΑΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΠΑΛΑΙΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ
Κάποτε ηταν μια πολύφερνη νύμφη. Δέσποζε με την παρουσία και την προσφορά της στην πολη μας, στο νησί και σε όλα τα άλλα μικρονήσια.
Χιλιάδες οι κάτοικοι, ντόπιοι και ξένοι είναι αυτοί, που ένοιωσαν την στοργική αγκαλιά της για δεκάδες χρονια.
Καμάρωνε για το ιδιόμορφο κάλλος της, δεν την ενοχλούσε η παρουσία τόσων ανθρωπων στους δικους της χωρους, αφουγκραζόταν και προστατευε τους πονεμένους, χαιρόταν για την προσφορα της και την αγαπη που της έδειχνε ο κόσμος.
Σημερα σέρνει τα πόδια της κουρασμένη και κακοποιημένη, ντυμένη με κουρέλια και αφτιασίδωτη, προσπαθεις να την δεις καλύτερα και αυτή σκύβει το κεφάλι για να μην αντικρίσεις τα δάκρυα της.
Μονολογεί μόνη της και σαν άλλος εσταυρωμένος, μουρμουρίζει «Διεμερισαντο τα ιμάτια μου εαυτοις και επι τον ιματισμό μου εβαλον κληρον».
Θελει, μα δεν μπορει να κρατήσει κακία σε όλους αυτούς, που παράλογα, άκριτα, ασκεπτα άρχισαν να μοιράζουν τα ιμάτια της, να στεγάζουν διάφορους άσχετους στα σωθικά της και να την μετατρέπουν σε Λαϊκή πολυκατοικία.
Άφησαν τον περιβάλλοντα χωρο της ελεύθερο, χωρίς καμια φροντίδα, ανεξέλεγκτο και βρηκαν την ευκαιρια να τον καταλάβουν, ναρκομανεις, τσιγγάνοι και άλλοι ανέστιοι.
Λόγοι «αστικής ευγένειας», δεν μου επιτρέπουν να χρησιμοποιήσω την γλώσσα που θα ήθελα και θα ταίριαζε, σε ολους αυτους, που κατά καιρούς και όταν θελουν να εχουν κάποια δευτερόλεπτα δημοσιότητας, κάνουν αναφορές ή δηλώσεις, για το πως πρεπει να αξιοποιηθεί το κτιριακό συγκρότημα του παλαιού Νοσοκομείου.
Δεν θέλω να κάνω καμμία αναφορά σε όλους εκείνους που ευθύνονται για το σημερινό χάλι του χώρου, όπως και πολλών άλλων, που μοίραζαν κομμάτια του σαν να ηταν δική τους ιδιοκτησία.
Το ίδιο σκηνικό ζήσαμε και με την επίσκεψη του κ. Μητσοτακη προ ημερών, σαράντα χρονια τωρα η ίδια ιστορία, διεκδικούμε την ιδιοκτησία, συζητάμε για την χρήση, διαφωνούμε, συμφωνούμε και κάθε μερα η κουβέντα ξεκινά από το ίδιο σημειο.
Βρίσκονται πολλοί, που χρονια πριν αλλα έλεγαν, ή γιατι τα πίστευαν ή γιατι εξυπηρετούσαν αλλότρια συμφέροντα και το πιο τραγικό, έρχονται και κάποιοι άλλοι και ανασύρουν απόψεις τεθνεώτων, που εν ζωη και εν τη δοξη τους αλλά πρέσβευαν.
Είναι αλήθεια, πως για χρονια τωρα ο χώρος δόθηκε στον Δήμο Ροδου, όπως επισης είναι γεγονός, ότι δεν εγινε καμια προσπάθεια λήψης απόφασης, για το ποια θα είναι η μορφή αξιοποίησης και ανάδειξης του μνημείου.
Δεν μου αρμόζει και δεν ασκώ δημοσίως προσωπική κριτική στους ασκούντες την εξουσία, αναφέρομαι παντα στους θεσμούς και στο δέον γενεσθαι, ώρες ώρες αναδεύομαι, όταν πληροφορούμε ότι διάφοροι εκπρόσωποι φορέων, για δικους τους λόγους προφανώς, επιζητούν συναντήσεις και καταθέτουν προτασεις για το συγκεκριμένο θεμα.
Ο χωρος του παλαιού νοσοκομείου και το κτιριακό συγκρότημα δεσπόζουν στις παρυφές του Διοικητικού και εμπορικού κέντρου της πόλης, θέση του από μόνη της δίνει την απάντηση για το ποια θα πρεπει να είναι η χρήση του.
Τα προβλήματα λειτουργιας του κέντρου της πόλης είναι γνωστα, κανένα από αυτά δεν μπορει να βρει λύση, αν δεν υπάρξουν συνδυαστικές παρεμβάσεις.
Το κυκλοφοριακό προβλημα στο κέντρο, δεν λύνεται ουτε με την αλλαγή κατευθύνσεων της κυκλοφορίας οχημάτων, ουτε με την αναζήτηση χώρων στάθμευσης, αλλα μονο με την ολιστική αλλαγή χρήσεων του κέντρου της πόλης.
Απαιτείται η συνέργεια- σύμπραξη Κυβερνησης- φορέων αυτοδιοίκησης- και των κάθε μορφής συλλογικοτήτων.
Οι Ιταλοί σχεδίασαν τον παραλιακό χωρο του Μανδρακίου για Διοικητικό κέντρο και με μια πρόσοψη της πόλης, που εξυπηρετούσε τους δικούς τους προγραμματισμούς και στοχεύσεις.
Τα όρια αυτου του κέντρου είναι η Δημοκρατίας, η Σοφούλη, η Βορείου Ηπείρου, η Μεταξά, ζητούμενο χρόνων είναι, η εύρυθμη λειτουργία όλης της περιοχής και η ανάδειξη της σε σημείο αναφοράς και όχι ταλαιπωρίας.
ΠΡΟΤΑΣΗ
Επαναλαμβάνω την ίδια πρόταση από το 1999, από την χρονια μεταφοράς του Νοσοκομείου.
Δυστυχως για κάποιους, για πρωτη φορά θα ισχυριστώ ότι μου ανήκει εξ ολοκλήρου η πατρότητα της πρότασης, το διακινδυνεύω, αν και φοβάμαι τον τορπιλισμό της πρότασης, εξ αυτού του λόγου και μόνο.
-Μεταφορά όλων των Δικαστικών υπηρεσιών στο κτιριακό συγκρότημα του παλαιού Νοσοκομείου
-Η μελέτη οφείλει να προβλέπει δικαστικές αίθουσες οπου η παρακολούθηση θα είναι ευχερής και ο ήχος επαρκής
-Γραφεία Δικαστών- υπαλλήλων και γραφεία εξυπηρέτησης των δικηγόρων
-Χώρους αναμονής διαδίκων- Κυλικείο
-Ενοποίηση του χώρου με το πάρκο της Ροδιακής Έπαυλης με την κατάργηση του δρόμου της Ερυθρού Σταυρού
- Ο ενοποιημένος χωρος να φτάνει μεχρι το Ήχος και Φως
-Διαμόρφωση σε χώρους στάθμευσης όλου του ελεύθερου χώρου μπροστα από το νεκροθάλαμο και πίσω από το Σχολείο
-Εκμεταλευση της υψομετρικής διαφοράς της οδού Μεταξά με τον περιβάλλοντα χώρο του Νοσοκομείου, για την δημιουργία επί πλέον χώρων στάθμευσης
-Πυκνά δρομολόγια μικρών ηλεκτροκίνητων πούλμαν, για την μεταφορά του κοσμου στο κέντρο της πόλης
-Είναι η τελευταία μας ευκαιρία για μια νέα ανάπλαση της όλης περιοχής
- Παραμονή του Κτηματολογίου
ΕΠΙ ΤΑΥΤΑ ΜΕΝΩ, ελπίζω αυτοί που εχουν την ευθύνη να αποφασίσουν με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον.
Παρασκευας γιαννης
Ροδος 20/6/26
ΥΣΤ Αλήθεια τι εγινε με την μεταστέγαση της ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ


