70 νέες ταλαίπωρες ψυχές έφτασαν στην Κάρπαθο, του Μανώλη Δημελλά

Νέες αφίξεις έχουμε στην Κάρπαθο και έρχονται να προστεθούν στην προηγούμενη ομάδα προσφύγων που παραμένει και εξακολουθεί  να φιλοξενείται στο νησί και στους χώρους του Αστυνομικού τμήματος.
Πρωτομηνιά του Σεπτέμβρη και την περιοχή του αεροδρομίου, στο ακρωτήριο Λίκι, δίπλα στο βυθισμένο τούρκικο καράβι, στις 07.00 ένα ιστιοφόρο έβγαλε στα βράχια 70 ταλαιπωρημένες ψυχές.
Από άνδρες του λιμενικού εντοπίστηκαν επίσης 2 άγνωστοι να περπατούν στο κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση προς το αεροδρόμιο και αυτή την ώρα η καινούρια υπόθεση είναι σε εξέλιξη.
Οι 70 πρόσφυγες βρίσκονται στα Πηγάδια με κατεύθυνση το γήπεδο Απερίου. Από τον Δήμο του νησιού, ο πρόεδρος του ΚΟΠΑΠ Γιώργος Βασιλαράκης, μας ενημερώνει ότι  ο καλύτερος χώρος φιλοξενίας είναι το γήπεδο Απερίου αφού οι εγκαταστάσεις του είχαν προ-ετοιμαστεί και εκεί υπάρχει ακόμη και ζεστό νερό.
Να αναφέρουμε ότι στο νησί παραμένουν οι περισσότεροι από τους 28 πρόσφυγες που έφτασαν την προ-περασμένη βδομάδα και εξακολουθούν να φιλοξενούνται στο Αστυνομικό τμήμα της Καρπάθου. Στις μικρές καθημερινές ιστορίες που δεν θα κυκλοφορήσουν ξεχωρίζει ο αγώνας δυο αδελφών,ο ένας κουβαλά τον άλλον στη πλάτη του γιατί μόνο ο ένας έχει πόδια! 
Εύλογο το ερώτημα,μα που πάνε; Πολύ απλά ψάχνουν μια καλύτερη τύχη, έναν τόπο που θα στέκεσαι στον ήλιο και δεν θα φοβάσαι τις σφαίρες ή θα ψοφάς από την ανείπωτη πείνα. 
Ο συνολικός αριθμός φτάνει σήμερα τους 100 και είναι απόλυτη ανάγκη συντονισμού για την φροντίδα των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τις πατρίδες τους. 
Ο ΚΟΠΑΠ κάνει έκκληση στους Καρπάθιους, να βοηθήσουν, να σταθούν αρωγοί και  αποδείξουν την φιλοξενία όχι στα λόγια, μα όπως κάνουν κάθε φορά, με τις πράξεις τους. 
Ακόμη κι αν κλείσουμε τα μάτια, ακόμη και αν κατηγορήσουμε τους υπεύθυνους των προβλημάτων αυτό δεν σημαίνει ότι θα αποφύγουμε το δράμα, ότι θα καταφέρουμε να ξεπλύνουμε τον εαυτό μας. 
Όσο η καθημερινότητα θα φέρνει καραβιές ψυχών τόσο πιο ώριμοι και συνετοί πρέπει να σταθούμε. 
Κάποτε είμασταν εμείς στη θέση τους...