Ο Γιάννης Αλεξάκης ζητά συμπαράσταση για τη σημερινή δίκη που αφορά τα γεγονότα της 7ης Μαρτίου 2012

Την Παρασκευή στις 6 Φεβρουαρίου δικάζομαι σε μια δίκη πολιτικής σκοπιμότητας στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου για τα γεγονότα της 7ης Μαρτίου 2012
Κατηγορούμαι εντελώς ψευδώς και αβάσιμα για:
Διατάραξη κοινής ειρήνης,
Απείθεια,
και
Απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης κατά συρροή
 
Αντί για άλλη ενημέρωση σας στέλνω το απολογητικό μου υπόμνημα και ζήτω την συμπαράσταση σας
Γιάννης Αλεξάκης
 

ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟ ΥΠΟΜΝΗΜΑ
Υπακούοντας και τηρώντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και συγκεκριμένα το άρθρο 120, εδάφια 2, 3 και 4, έχω κατ’ επανάληψη καταγγείλει δια ζώσης, δια του ηλεκτρονικού αλλά και του γραπτού τύπου, τον Γ. Α. Παπανδρέου και μέλη της  κυβέρνησής του ως προδότες της Πατρίδας μου. Λέγοντας και γράφοντας αυτά έχω διαπράξει το μείζον, σε σχέση με όσα κατηγορούμαι τα οποία αποτελούν το κατά πολύ έλασσον.
 
Αναφερόμενος σε όσες παράνομες πράξεις ενδεχομένως μου αποδοθούν (παράβαση άρθρων 169, 189, 308, 309 Π. Κ.), έχω να καταθέσω τα εξής:
 
Συμμετείχα στις διαμαρτυρίες κατά των πολιτικών που έλαβαν χώρα κατά την παρέλαση της 7ης Μαρτίου 2012, όμως ουδένα εξύβρισα, ουδένα ώθησα, ουδένα παρενόχλησα, δεν μου υπεδείχθη τι από ουδέν αρμόδιο όργανο τάξεως, ούτε και έρριψα ουδενός είδους αντικείμενο, (ειρήσθω εν παρόδω ότι θεωρώ την ρίψη λίθων, φιαλών και άλλων βαρέων αντικειμένων εγκληματική και τιμωρητέα πράξη που δύναται να επιφέρει τον τραυματισμό ή και τον θάνατο προσώπων), ως εκ τούτου ουδεμία ελαφρά ή βαρεία σωματική βλάβη προξένησα.
 
Προσέτρεξα, με την ταχύτητα που μου επέτρεπε το γηραιό της ηλικίας μου, προς την εξέδρα των πολιτικών και συγκεκριμένα προς τον Περιφερειάρχη Μαχαιρίδη, ο οποίος συνέχιζε να κάθεται επί της εξέδρας ενώ όλοι οι άλλοι πολιτικοί είχαν τραπεί σε φυγή.
Έσπευσα προς αυτόν για να του επαναλάβω εκ του συστάδην αυτό που εκ του μακρόθεν, όταν ακόμη ευρισκόμενος πίσω από το κιγκλίδωμα με στεντόρεια φωνή του απηύθυνα: «Γιατί δεν παραπέμπεσαι στην δικαιοσύνη για την παράνομη απόδοση δημοσίων κτημάτων, όταν υπό την σκέπη της Νομαρχίας σου, στεγαζόταν πολυπληθές εγκληματικό συνδικάτο υφισταμένων σου που έκανε παράνομες αποδόσεις διασπαθίζοντας δημόσια περιουσία με πράξεις που φέρουν την υπογραφή σου;;».
 
Είχα πλησιάσει και ακουμπούσα την εξέδρα και όρθιος επι της ασφάλτου δέχθηκα λάκτισμα από άτομο με πολιτική περιβολή που στεκόταν επί της εξέδρας δίπλα στον Μαχαιρίδη. Το λάκτισμα το δέχθηκα στον καρπό της δεξιάς χειρός και καταπίπτων τραυματίστηκα και στο δεξιό γόνατο. Ο Μαχαιρίδης αποχώρησε.
Στην συνέχεια ανήλθα επί της εξέδρας και παραινώντας το πλήθος επαναλάμβανα τα λόγια «Υποχωρήστε πίσω από το κιγκλίδωμα ώστε να συνεχισθεί η παρέλαση ενώπιον της Στρατιωτικής Ηγεσίας». Η παρέλαση συνεχίστηκε ενώ τα σώματα και οι καρδιές τον ανθρώπων που τραγουδούσαν συνοδεύοντας την φιλαρμονική που παιάνιζε πάλλονταν από συγκίνηση. Είμαι βέβαιος ότι η μοναδική φορά που η μέθεξη του κοινού των Δωδεκανησίων ξεπέρασε την τωρινή, ήταν εκείνη της ημέρας της Ενσωμάτωσης, που κατά την πρώτη έπαρση της Ελληνικής Σημαίας, έπεσαν όλοι στα γόνατα και μετά όλοι μαζί πήγαν στα νεκροταφεία για να πουν στους νεκρούς τους ότι η Δωδεκάνησος είναι πια Ελεύθερη.

Ροδος 27 Μαρτίου 2012
Γιάννης Αλεξάκης