Μακαριστή, πρεσβυτέρα Δέσποινα Παρασκευά … και ο αγαπημένος γιο της, Στέργος - Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Πριν από λίγες ημέρες κοιμήθηκε η πρεσβυτέρα Δέσποινα, η μάνα, η αγωνίστρια, η θρησκευόμενη. Για μένα αποτελούσε τη δεύτερη μητέρα μου, γιατί μοιάζανε σε πολλά.
Μικρό παιδί την έβλεπα να σκαλίζει το χωράφι για να μπορεί να θρέψει τα τέσσερα  αγόρια της. Χωρίς κούραση, αεικίνητη και δραστήρια στήριζε το σύζυγος της παπα-Μελέτη σε μια εναγώνια διάθεση για να μπορεί να αποτελεί το έρισμα για την επιβίωση της πολυμελούς οικογένειας.
Με το πενιχρό εισόδημα του Παπά και από την καλλιέργειες οπωρικών και πουλερικών έδινε την μάχη της για το αύριο, χωρίς να αγκομαχά και να προβάλει δυστοκίες. Ορθοτενής, ανοιχτόκαρδη, έλαμπε από αγάπη για όλους τους γείτονες.
Στο διάβα της μοίραζε το χαμόγελο διάπλατα και απέδιδε την αλληλεγγύη με πλούσιο τρόπο για να αποδείξει ότι χρήματα δεν κάνουν την ευτυχία, η ευτυχία έρχεται από την αποκλίνουσα σκέψη της στάσης του καθενός.
Με το μεροκάματο σπούδασε και τα τέσσερα αγόρια της, τους αποκατάστησε και          αποτελέσουμε τον κυματοθραύστη των προβλημάτων τους. Χωρίς εκπτώσεις στις ηθικές και χριστιανικές της άξιες κατατρόπωνε την γκρίνια, την μεμψιμοιρία και τα κουτσομπολιά. Απέκτησε εγγόνια, που την λάτρευαν και την σεβόντουσαν ως να ήταν η ομπρελά προστασίας και παράλληλα δυναμικής οντότητας. Εξέπεμπε φωτεινότητα, ενέργεια και θετική σκέψη.
Το σπουδαιότερο ήταν ότι παρά τα βάσανα της ασθενείας της το τελευταία καιρό, ακόμη και τότε ενδιαφερόταν για τα κοινωνικοπολιτικά δρώμενα. Στις όποιες επισκέψεις μου, με κέρδιζε με την ζεστή αγκαλιά, το χάδι και τον καλοσυνάτο λόγο της.
Πάντα έτοιμη να προσφέρει ένα κέρασμα στο επισκέπτη και πάντα ανοικτή η τηλεόραση στα τοπικά κανάλια για να αφουγκράζεται τον παλμό των πολιτικών εξελίξεων του τόπου της. Ήταν ενεργός πολίτης. Ήταν «συνδεδεμένη» άμεσα με δημοκρατικές επιλογές στο στόχο της κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας. Ήταν συνεργατική, φιλαλήθης και γεμάτη από αξίες. Λάτρευε τη φύση και σεβόταν ότι παρήγαγε η γη. Ήταν μια καθαρή «οικολόγα» παρότι έβγαζε το ψωμί της οικογενείας  από την ίδια τη φύση αποφεύγοντας όμως εκμεταλλεύσεις και υστερίες.
Η καθηγήτρια του Πανεπιστήμιου Αιγαίου κ. Θεοδωροπούλου  τονίζει «το ζητούμενο δεν είναι η διδασκαλία ηθικών και περιβαλλοντικών αξιών, αλλά η διαμόρφωση της ικανότητας να προσδιορίζεται η έννοια της αξίας και της ηθικής και να αποδίδεται η ιδιότητα του ηθικού μέσα σε πολύπλοκα συμφραζόμενα της ζωής που τείνουν να την σχετικοποιήσουν ή να την απαλείφουν».
Ήταν η μητέρα στυλοβάτης.
«Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου» – Οδυσσέας Ελύτης  
Ο ρόλος της μητέρας στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού είναι άμεσος και σημαντικός. Η μητέρα είναι το πρώτο πρόσωπο που θα αντικρύσει το νεογέννητο βρέφος και το ίδιο αυτό πρόσωπο θα καταβάλει τα μέγιστα στην αγωγή και κοινωνικοποίησή του. Είναι ο πρωταρχικός φορέας για να αναπτυχθεί, να ολοκληρωθεί και κατά συνέπεια να προσαρμοστεί στην κοινωνία. Δέχεται την επίδρασή της, δημιουργεί την εικόνα κάποιας συμπεριφοράς κι ανάλογα ενεργεί. Έτσι, λοιπόν, η μητέρα έχει υποχρέωση να δώσει στο παιδί τα κατάλληλα ερεθίσματα και τις ευνοϊκές εκείνες συνθήκες που είναι απαραίτητες για να μπορέσει να προσαρμοστεί στο κοινωνικό περιβάλλον.
Αυτόν το ρόλο διαδραμάτισε επάξια η μακαριστή πρεσβυτέρα Δέσποινα, χωρίς φαμφάρες και μεγαλοστομίες, με σύνεση και σεβασμό στις γνήσιες αξίες του ανθρωπισμού…
Να είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει και ευχαριστούμε για την πολυδιάστατη προσφορά της.
Πριν να στεγνώσει το μελάνι του κειμένου, ο Στέργος αγαπημένος τρίτος γιος της μακαριστής, επέμενε να την συνοδεύσει στη περιοχή των Αγγέλων. Στο ωραίο ταξίδι και των δυο, ας έχουν το ελαφροπέταγμα της ψυχής…Αλησμόνητοι.