Πίσω στην Λαχανιά ύστερα απο 4 μέρες στην Αθήνα. Συνάντησα κι ήπια λίγο κρασί με κάποιους παλιούς φίλους και συνάδελφους (όχι όμως ρετσίνα που δυστυχώς σπανίζει πια στον τόπο που γεννήθηκε). Αποκλείστικα στο ξενοδοχείο λογω Ομπάμα και δεν έκανα τα όσα είχα προγραμματήσει αλλά χαλάλι, ας ελπίσουμε πως κάτι καλό θα βγεί απο την επίσκεψη αυτήν. Βέβαια, τις ημέρες αυτές το μπλογκ μου έμεινε εκ των πραγμάτων ορφανό. Είμαι βέβαιος πως οι πολλοί “fan” μου με πεθύμισαν και άλλοι τόσοι ανησύχησαν μήπως κάτι κακό μου συνέβει – ναι,ναι, η Αφροδίτη που δεν ήξερε οτι ήμουν στην Αθήνα, τηλεφώνησε να δει τι έπαθα και γιατί δεν γράφω. Τώρα είμα πίσω μα… τέτοια ώρα τέτοια λόγια. Είναι αργά και δεν προλαβαίνω, ούτε κι έχω κέφια να γράψω κάτι. Είναι όμως η επέτειος του Πολυτεχνίου. Ιδού λοιπόν ένα σκίτσο εποχής, όταν έβραζε το καζάνι στην Νομική. Για σκίτσο σε σχέση με τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ούτε λόγος να γίνεται, αφού “τα σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά”… και η λογοκρισία θα πρόσθετα εγώ. Όμως, διαβάστε αν θέλετε και μια χθεσινή μου συνέντευξη με σχετικές αναφορές στην εποχή εκείνη. : “Οι λογοκριμένες γελοιογραφίες του Βαγγέλη Παυλίδη”, συνέντευξη του πολιτικού γελοιογράφου στο Βαγγέλη Πασιά:
http://www.protothema.gr/city-stories/article/628895/oi-logokrimenes-geloiografies-tou-vaggeli-paulidi/ pavlidiscartoons.com/blog
