Ένας και μοναδικός, ο fiftyOne...Του Μανώλη Δημελλά

Ακόμη και στο μνήμα όλοι πάνω-κάτω θέλουμε να μοιάζουμε, μονάχα κάποιοι ξεχωριστοί έχουν το προνόμιο να γίνονται και εκεί μέσα οι θρύλοι.

Όπως στη μικρή νεκρόπολη των Πυλών Καρπάθου, εκεί έχει ένα ξεχωριστό μνήμα, ένα έργο τέχνης. Πρώτα γίνεται κεντρί και μπαίνει βαθιά μέσα στο μάτι κι έπειτα θυμίζει όλα εκείνα που μάθαμε μικροί στα σχολειά για τις τιμές στους νεκρούς και τα αιώνια κτερίσματα των αρχαίων Ελλήνων. Αυτό είναι το μνήμα ενός παράξενου Καρπάθιου, του FiftyOne! Δηλαδή του Βασίλη Ν. Λυριστή που είχε μπέσα, τιμιότητα και ένα παράξενο μνημονικό κοφτερό σα το ξυράφι. Τα ανθρώπινα χρέη και οι λογαριασμοί δεν έσβηναν από το μυαλό του, ήταν παθιασμένος με τη μάνα φύση και λάτρευε την ανίκητη θάλασσα, ενώ δεν υπολόγιζε το χρήμα και άγνωστο γιατί, φοβόταν λιγάκι παραπάνω τους αστυνόμους.

Ο Βασίλης δεν στεκόταν μέσα στον φτιασιδωμένο και μακιγιαρισμένο κόσμο μας, όλο έφευγε και έτρεχε μακριά πιο γρήγορα κι από τη γλώσσα του.

Αδιάφορος για τους πολλούς περαστικούς. Ο 51 ήταν αταίριαστος, ένας ξένος για τον όχλο που ψάχνει λιλιά και παραμυθιάζεται με ψεύτικα μπιχλιμπίδια και στολίδια.

Όμως εκείνοι που στάθηκαν, ίσως να χασομέρησαν και σκάλισαν κάτι μέσα στο βλέμμα του, αυτούς τους συνέπαιρναν οι σκέψεις και σίγουρα θα αναρωτήθηκαν για την ιδιαιτερότητα, τη μοναδικότητα και την κρυφή του ιστορία.

Καρπάθιος, Πυλιάτης κι αυτός ταξιδεμένος μέχρι τα πέρατα της αχόρταγης Αμερικής, δεν συνήθιζε να ανοίγεται και να ομολογεί την ιστορία και τα πάθη του.

Μόνο ένα παράξενο τατουάζ, στο μπράτσο του χεριού του, αυτό κάτι αποκάλυπτε για το παρελθόν, γεννούσε μύθους και έχτισε το θρύλο και το παρατσούκλι του.

FiftyOne έτσι τον γνώριζαν όλοι, από τον ζωγραφισμένο αριθμό μέσα σε έναν κύκλο. Ήταν εκείνο το 51 που είχε διαλέξει να χαράξει στο σώμα του! Κι αν κάποιος έψαχνε να κάνει λόγο τους συμβολισμούς και τον ρωτούσε, τότε θα μάθαινε από τον Βασίλη ότι ήταν στις 5 Ηπείρους ο 1 και μοναδικός!

Ο γνωστός-άγνωστος fiftyone (51) πετάξε μακριά τον περασμένο Φλεβάρη. Άφησε πίσω το αίνιγμα της ζωής του και ταξίδεψε για τους άγνωστους κάτω κόσμους. Κι όμως ο μύθος του εξακολουθεί να γεννά σκέψεις και έμπνευση στους τυχερούς που θα σταθούν και θα τον μελετήσουν. Όχι πια με τη φιγούρα και τη σκιά του, σήμερα έρχεται κοντά μας με μοναδικό μνήμα του, τη τελευταία κατοικία του στο κοιμητήριο των Πυλών, φτιαγμένο από το χέρι του σπουδαίου Καρπάθιου ζωγράφου-δημιουργού Μανώλη Κοντονικόλα.

Ο Ολυμπίτης καλλιτέχνης, γνωστός με το παρατσούκλι Βύζαντας, μετά από πρόταση και με την βοήθεια του αρχιτέκτονα Γιώργου Χαλκιά έχτισε και διαμόρφωσε την τελευταία κατοικία του fiftyOne.

Τα χοχλάκια της θάλασσας, το καμάκι, το κασσετόφωνο, ο αγαπημένος του φακός, το ψάθινο καπέλο συνοδεύουν τον Βασίλη στο τελευταίο και πιο μακρινό ταξίδι του.

Ο Βύζαντας χρωμάτισε  και γλύκανε τη δύσκολη νεκρόπολη επιλέγοντας ένα ανοιχτό μπλε χρώμα, για να ημερώσει τη θάλασσα που σκάρωσε γύρω από τον FiftyOne και διάλεξε να βάλει το καντήλι δίπλα στο νούμερο 51. Το πιο σημαντικό σύμβολο, ο σταυρός, μοιάζει να ξύνει τον ουρανό των Πυλών και να κατεβάζει λίγο πιο χαμηλά τα σύγνεφα.

Αμέριμνοι οι δυο Βασιλικοί κουβέντιαζαν μέσα στη μοναξιά και δεν έδωσαν σημασία στην ανθρώπινη παρουσία, μοίραζαν αδιάντροπα τα αρώματα τους στον αέρα και ο μύθος του παράξενου Πηλιάτη του 51, όλο και φούσκωνε.

Έτσι είναι οι άνθρωποι περνούν, τρέχουν βιαστικά και όταν κλείσουν τον κύκλο τους και τότε θυμόμαστε πως είχαν τόσα να μας πουν κι όμως εμείς σχεδόν ποτέ δεν είχαμε ελεύθερο, διαθέσιμο χρόνο για κείνους.  

Όμως το πιο παράδοξο είναι ότι δεν είχαμε, δεν βρήκαμε χρόνο ούτε και για τους εαυτούς μας...

Manolis Dimellas