“Η πλατεία ήταν γεμάτη…”, λέει το τραγούδι. “Οι πλατείες ήταν γεμάτες” θά ‘λεγα εγώ και θυμήθηκα ένα ποίημα, πρώτα σε πρόχειρη δική μου μετάφραση: Όνειρο που έχει αναβληθεί του Langston Hughes
Τι συμβαίνει σ’ ένα όνειρο που έχει αναβληθεί; Στεγνώνει Σαν σταφίδα στον ήλιο;
Ή κακοφορμίζει σαν πληγή- κι ύστερα τρέχει;
Βρωμά άραγε σαν σάπιο κρέας; Ή κάνει κάκαδο και κρούστα- σαν συροπιαστό γλυκό;
Ίσως μόνο να κατακαθίζει σαν ένα βαρύ φορτίο.
Ή μήπως εκρήγνυται pavlidiscartoons.com/blog
