Ξεκοκκαλίζω κάθε μέρα ηλεκτρονικούς ιστότοπους και εφημερίδες- ηλεκτρονικές κι αυτές μια κι οι έντυπες δεν φτάνουν στην Νότια Ρόδο. Είναι μια συνήθεια που την αποκαλώ “επαγγελματική διαστροφή” που την απόκτησα στα 40 χρόνια ως πολιτικός σκιτσογράφος, αφού έτσι μόνο μπορούσα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της δουλειάς μου. Διάβαζα και διαβάζω τα πάντα προκειμένου να βγάλω το δικό μου συμπέρασμα επειδή καλά γνωρίζω πως η αντικειμενικότητα είναι κάτι σχεδόν ανύπαρκτο αφού ο καθένας -κι εγώ μαζί- βλέπει τα πράγματα απο συγκεκριμένη σκοπιά. Η αντιπολίτευση βέβαια είναι όχι μόνο θεμιτή αλλά και απαραίτητη. Περιμένει όμως κανείς, ιδιαίτερα σε δύσκολες για την πατρίδα περιστάσεις η αντιπολίτευση αυτή να είναι στα πλαίσια του ευπρεπούς, με επιχειρήματα και όχι χαραχτηρισμούς και συνθήματα.
Στις μέρες μας όμως τα όρια αυτά έχουν ξεπεραστεί και ξεπερνιούνται καθημερινά. Η αντιπολίτευση, λιγότερο ή περισσότερο, φαίνεται να έχει επενδύσει στην αποτυχία της νέας κυβέρνησης, πως την επιδιώκει προκειμένου να επιστρέψει αυτή, η αντιπολίτευση, στην αρχή. Αρωγός στην επιδίωξη αυτήν και του τρόπου επίτευξής της, μερίδα του τύπου και μεμονωμένοι αρθρογράφοι. Τα σχόλια και οι εκφράσεις απο υβριστικές μέχρι πέρα ως πέρα απαράδεκτες. Σταχυολογώ πρόχειρα:
“Συριζαυγήτες”, “γνήσιο παιδί του κινήματος, που μιλάει με συνθήματα” (ΣΣ. ο Τσιπρας), “Αδελφίστικα ψιθυρίσματα”, “Οι διανούμενοι (λέμε τώρα) του Σύριζα”, “Παλαβή Αριστερα”, “Ουγκ”, “βλαμμένοι αριστεριστές”, “ο βαθύς ΣΥΡΙΖΑ των παλαβών και διαταραγμένων”, “αριστεροί λέτσοι”, “Η ασυναρτησία έρχεται”, “λαϊκίστικο υπουργικό συμβούλιο”… και πάει λέγοντας.
Αυτά απο “σοβαρές” εφημερίδες, “σοβαρούς” δημοσιογράφους, “σοβαρούς” αρθρογράφους. Αντιπολίτευση παλαιάς κοπής, παλαιοκομματική, απο αυτούς που δεν έχουν καταλάβει, ή δεν θέλουν νακαταλάβουν, πως όποιο κι αν είναι το τελοκό αποτέλεσμα τα πράγματα έχουν αλλάξει δραστικά και οριστικά μέσα σε λίγες μέρες.
Η Ελλάδα πάντως το παλεύει με νύχια και με δόντια, χωρίς την βοήθειά τους και προς μεγάλη τους απογοήτευση προφανώς.
pavlidiscartoons.com/blog
Η μέγγενη – Toυ Βαγγέλη Παυλίδη




