ΟΤΑΝ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΝΟΜΟΘΕΤΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΔΙΟ,
Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΕΙ «ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ»
Έγκριτες εφημερίδες της Τουρκίας έχουν προαναγγείλει την προώθηση στην τουρκική εθνοσυνέλευση νομοσχεδίου, με το οποίο για κάθε δραστηριότητα της χώρας μας στο μισό Αιγαίο (ανατολικά του 25ου μεσημβρινού), η Ελλάδα πρέπει να ζητά την άδεια της Τουρκίας, με το οποίο ο τούρκος πρόεδρος θα μπορεί να καθορίζει μονομερώς (στο μισό Αιγαίο) «ζώνες ειδικού καθεστώτος» κ.λ.π διατάξεις, που όλες μαζί θα κατατείνουν στην νομοθέτηση της «τουρκικής γαλάζιας πατρίδας».
Αν επαληθευθούν αυτά τα δημοσιεύματα, θα σημαίνει πως η Τουρκία θα νομοθετήσει ένα νέο είδος casus belli κατά της Ελλάδας, έτσι αυθαίρετα και κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου.
Επειδή στον συγκεκριμένο θαλάσσιο χώρο υπάρχουν - βασισμένα στην Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας - δικαιώματα της χώρας μας και κατ’ επέκταση (επειδή ο χώρος αποτελεί όριο της Ε.Ε) και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα, τόσο η Ελλάδα, όσο και τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει - άμεσα - να αντιδράσουν κατά αυτής της «κυοφορούμενης» αυθαίρετης (με ευθεία παράβαση του διεθνούς δικαίου) τουρκικής νομοθεσίας.
Υπενθυμίζω, τι προβλέπει η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας - στο άρθρο 121 -, σε ότι αφορά στα νησιά :
- Παράγραφος 2, δικαιώματα των νησιών : Όλα τα νησιά δικαιούνται τις ακόλουθες θαλάσσιες ζώνες, ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΕΔΑΦΗ :
- ΑΙΓΙΑΛΙΤΙΔΑ ΖΩΝΗ (χωρικά ύδατα), ‘ΕΩΣ 12 ΝΑΥΤΙΚΑ ΜΙΛΙΑ (ν. μ).
- ΣΥΝΟΡΕΥΟΥΣΑ ΖΩΝΗ, ‘ΕΩΣ 24 ν. μ.
- ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΝΗ (Α.Ο.Ζ), ‘ΕΩΣ 200 ν. μ.
- ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ, ‘ΕΩΣ 200 ν. μ (ή και περισσότερο, βάσει γεωπολιτικών κριτηρίων).
- Παράγραφος 3, η εξαίρεση : Η Διεθνής Σύμβαση εισάγει μια διάκριση για τους βράχους, που δε μπορούν να συντηρή - σουν ανθρώπινη διαβίωση ή αυτόνομη οικονομική ζωή. Συγκεκριμένα :
- Οι βράχοι αυτοί δεν διαθέτουν Α.Ο.Ζ ή Υφαλοκρηπίδα.
- Ωστόσο, διαθέτουν Αιγιαλίτιδα ζώνη (έως 12 ν. μ).
- Παράγραφος 5, Οριοθέτηση : Σε περιπτώσεις έναντι ή παρακείμενων κρατών, η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών (Α.Ο.Ζ / Υφαλοκρηπίδα) μεταξύ νησιών και ηπειρωτικών ακτών γίνεται με συμφωνία, βάσει του άρθρου 83 και συνήθως με γνώμονα τη «μέση γραμμή».
Άκουσα σήμερα τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, να επικαλείται αυτές τις διατάξεις του Διεθνούς Δικαίου και να τονίζει : πως «η ελληνική εξωτερική πολιτική δεν ετεροκαθορίζεται», πως «δεν δίνει βάση στις μονομερείς ενέργειες της Τουρκίας» και πως «ένας τέτοιος νόμος δεν έχει καμιά αξία, για το διεθνές δίκαιο & θα είναι για εσωτερική «κατανάλωση» στην γείτονα»
Αυτές οι δηλώσεις δίνουν την εντύπωση, πως η κυβέρνηση απαντά «δεν έγινε και τίποτα». Όμως, η Τουρκία θέλει να θεσπίσει νόμο ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΔΙΟ, επιδιώκοντας να «καταργήσει μονομερώς» στο Αιγαίο τις ισχύουσες διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης - που προανέφερα και να θεσπίσει ειδικό καθεστώς, που να υπηρετεί τα μονονερή συμφέροντα της.
Δεν αρκούν αυτές οι κυβερνητικές δηλώσεις. Χρειάζονται πρωτοβουλίες πολιτικές και διπλωματικές - διεθνείς και δμερείς.
Και βέβαια η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραβλέψει το Διεθνές Δίκαιο και να σεβαστεί τον τουρκικό νόμο. Όμως, θα προκύψει σοβαρό πρόβλημα, στο πεδίο του πέραν του 25ου μεσημβρινού ανατολικού Αιγαίου, όταν εμφανιστούν τουρκικά πολεμικά πλοία, για να επιβάλουν την εφαρμογή αυτού του νόμου - όπως δυστυχώς εμφανίστηκαν πέρισυ στην Κάσο, για το έργο της πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου …. Και τότε βέβαια, η Ελλάδα δε μπορεί να μείνει θεατής …
Μην υποτιμούμε τις ενέργειες της Τουρκίας ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΔΙΟ. Όταν το 1995 η Ελλάδα κύρωσε την Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (με το νόμο 2321 /1995), η τουρκική εθνοσυνέλευση ψήφισε το casus belli (αιτία πολέμου) στην περί- πτωση που η χώρα μας αποφασίσει να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο, επεκτείνοντας τα χωρικά της ύδατα από 6, έως 12 ν.μ στο Αιγαίο. Από τότε, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις δηλώνουν πως δεν απεμπολούν αυτό το δικαίωμα της Ελλάδας, αλλά καμιά δεν αποφάσισε, να το εφαρμόσει ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ.
Έτσι, η Τουρκία έχει την ικανοποίηση, πως με την ψήφιση του casus belli, έχει «μπλοκάρει» την εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης στο Αιγαίο, σε ότι αφορά στην αιγιαλίτιδα ζώνη (στα χωρικά ύδατα).
Τώρα, με την ψήφιση του νόμου για την «τουρκική γαλάζια πατρίδα», ίσως πιστεύει η Τουρκία, πως θα «μπλοκάρει» ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ την εφαρμογή όλων των δικαιωμάτων της Ελλάδας, που απορρέουν από το προαναφερθέν Διεθνές Δίκαιο, το οποίο - έτσι κι αλλιώς - η Τουρκία δεν το έχει προσυπογράψει και δεν θέλει να το δει να εφαρμόζεται στο Αιγαίο.
Άρα, με όλα τα ειρηνικά, πολιτικά και διπλωματικά μέσα, η χώρα μας θα πρέπει να ακυρώσει την εφαρμογή ενός τέτοιου τουρκικού νόμου, πριν το ζήτημα της εφαρμογής του μεταφερθεί σε ευθεία «θερμή» αντιπαράθεση ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ …
Ρόδος 11 / 5 / 26
Κοσμάς Σφυρίου
