Κάθε πρωί σε μια καφετέρια ένα κρούπολο ατόμων βρισκόμαστε και συζητούμε τρέχοντα θέματα του τόπου μας. Είναι μια επικοινωνία γεμάτη προβληματισμούς ανοικτού τύπου στις προκλήσεις και προς πάντων ειλικρινής. Μέσα από αυτή την επαφή γεννιέται η δημιουργικής σκέψη, η αποκλίνουσα θέση ώστε να συνυπάρχουν όλα αρμονικά για να μπορούμε να επιλέγουμε το λογικότερο ή το αισθησιακότερο? Ο καθ΄ ένας εκφράζει την ανησυχία του με τα δεδομένα του δικού του σκεπτικού και έτσι ο διάλογος έχει όλη την ποικιλία των ανατροπών και των παρεκκλίσεων. Γιατί ο μονότονος και οριζόντιος λόγος (τον οποίο εμείς αποφεύγουμε) είναι ανιαρός, άχαρος και πολλές φορές αναποτελεσματικός. Αποτελούμε μια Ομάδα (θέλω να πιστεύω), ήτοι ένα σύνολο ατόμων τα οποία έχουν ένα ή περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά, βρίσκονται σε αλληλεξάρτηση για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αλληλεπιδρούν μεταξύ τους δημιουργώντας μια συνεχή δυναμική και προσπαθούν να κατακτήσουν συγκεκριμένο στόχο ή σύνολο στόχων (Kurt Lewin). Μας ενώνει το μεράκι για τη Ρόδο, η αγωνία για το αύριο, η πολιτική ως στοιχείο ανάπτυξης και ίσως η επαγγελματική κατάρτιση η οποία είναι συγγενής στα περισσότερα άτομα της παρέας, μας σπρώχνει στον ανοιχτό λόγο. Με στόχο την ενίσχυση της δημιουργικότητας που αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας συνάντησης ο δημόσιος «φυσικός» λόγος αποκτά νόημα και ισχύ. Τονίζω το «φυσικό» ως βαγόνι ζωτικού προσωπικού χώρου μακριά από τα «Δίκτυα» και τον απρόσωπο διάλογο που προσφέρουν. Μπορεί τα κοινωνικά δίκτυα να είναι ο νέος τρόπος ταχύτατου διαλόγου όμως δεν υπάρχει εκείνο που διακρίνει τη φυλή μας, τη ζωντάνια του υποκειμένου. Η δε ποιότητα περιορίζεται στο ελάχιστο στο διαδικτυακό διάλογο αποστερώντας την ψυχική επαφή ως παράγοντα άμεσης επικοινωνίας. Για λίγες στιγμές, η παρέα βρίσκει κοινά νοήματα ζωής. Γιατί όπως λέει και ο Frankl, όλοι οι άνθρωποι έχουν θέληση για νόημα και ότι χρειάζονται νοήματα στη ζωή τους, αλλιώς το αίσθημα έλλειψης νοήματος μπορεί να οδηγήσει στην κατάθλιψη. Και το σπουδαίο είναι ότι μέσα από τα νοήματα ανακαλύπτονται οι αξίες, οι οποίες αμφίδρομα λειτουργούν για να αναζητήσουμε τα νοήματα τα οποία στηρίζουν τη δημιουργία, τις στάσεις και την συμπεριφορά. Γιατί μια ισορροπημένη στάση και σχέση μεταξύ των ατόμων υποβοηθάει σε σημαντικό βαθμό την εξελικτική δυναμική τους. Ο γόνιμος αντιθετικός διάλογος που διεξάγεται αφήνει μια γεύση νίκης της συσχετικότητας απορρίπτοντας τη μονόχνοτη συμπεριφορά καθενός. Η αντιπαράθεση είναι γέννημα του γνήσιου διαλόγου στη βάση της εμπιστοσύνης και της ανεξάρτητης στάσης. Νοιώθω ωραία να είμαι μέλος αυτής της παρέας και να τροφοδοτούμαι από αποκλίνουσες σκέψεις, τη βάση της δημιουργίας. Ο δημιουργικός πολίτης φαίνεται και είναι αυτός που διαμορφώνεται μέσα από στοιχεία αυτοπραγμάτωσης, ελευθερίας λόγου και ασφάλειας (Γιώτα Ξανθάκου, 1998). Είναι αυτός που κατανοεί, ακούει και πλάθει. Είναι αυτός που συνδυάζει πέντε πτυχές που συντίθενται και ανά δύο οι οποίες είναι: ο μύθος, η ιστορία, η βιογραφία, η φαντασία και το έργο. Είναι αυτές οι δομές και λειτουργίες που συναντώνται και φτιάχνουν τελικά και που είναι ταυτόχρονα μέσα στον καθένα μας: την «ιδιότυπη ψυχική διατύπωση του προσωπικού του πεπρωμένου» (Νίκος Σιδέρης, 2006). Με αυτό το πεπρωμένο πορευόμαστε, το φτιάχνουμε, το μαστορεύουμε, το ανακαλύπτουμε μέσα από λίγες καθαρές πρωινές κουβέντες της παρέας… Ας είναι όλοι καλά….
