Με τα τρακτέρ στους δρόμους και την υπογραφή της ΝΔ στις Βρυξέλλες
Συμφωνία Ε.Ε.–Mercosur: Η διπλή προδοσία του Έλληνα αγρότη
Εδώ και περισσότερες από 20 ημέρες, η καρδιά της Ελλάδας χτυπά στα μπλόκα. Οι αγρότες μας, από τον Έβρο μέχρι τη Ρόδο και από τη Μακεδονία μέχρι την Κρήτη, βρίσκονται στους δρόμους, κόβοντας τη χώρα στα δύο. Όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη, διεκρικώντας το αυτονόητο: να μπορούν να ζήσουν από τη δουλειά τους.
Ως νέος γεωπόνος, γαλουχημένος επιστημονικά στη Λάρισα, στη Θεσσαλία της παραγωγής, της γνώσης και των αγώνων – στέκομαι αταλάντευτα στο πλευρό τους.
Την ώρα που οι μηχανές των τρακτέρ προσπαθούν να ζεστάνουν το κρύο της αδικίας, οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στις Βρυξέλλες έβαζαν την υπογραφή τους στη συμφωνία Ε.Ε.–Mercosur. Μια συμφωνία που δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, αλλά καθαρή πολιτική επιλογή – και μάλιστα σε βάρος της πρωτογενούς παραγωγής και της κοινωνικής συνοχής της υπαίθρου.
Η συμφωνία αυτή ανοίγει την Ευρωπαϊκή αγορά σε μεγάλες ποσότητες αγροτικών προϊόντων από χώρες της Λατινικής Αμερικής (βοδινό κρέας, πουλερικά, ζάχαρη, καλαμπόκι, σόγια, αιθανόλη), τα οποία παράγονται:
με χαμηλό εργατικό κόστος,
χωρίς ουσιαστική προστασία εργασιακών δικαιωμάτων,
με χρήση φυτοφαρμάκων και κτηνιατρικών ουσιών που έχουν απαγορευτεί στην Ε.Ε.,
και με σοβαρό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις Ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για βιώσιμη ανάπτυξη.
Την ίδια στιγμή, ο Έλληνας αγρότης καλείται να επιβιώσει μέσα σε ένα ασφυκτικό πλαίσιο:
υψηλό κόστος ενέργειας,
ακριβά καύσιμα και εφόδια,
αυξημένες υποχρεώσεις χωρίς επαρκή στήριξη,
και μια αγροτική πολιτική που αντιμετωπίζει τον παραγωγό περισσότερο ως κόστος παρά ως εθνικό κεφάλαιο.
Όπως έχει επισημανθεί με επιστημονική σοβαρότητα και θεσμική ευθύνη από ανθρώπους της παραγωγής και της γνώσης, είναι κοινωνικά και περιβαλλοντικά άδικο να απαιτείται από τον Έλληνα παραγωγό να τηρεί τα αυστηρότερα πρότυπα της Ευρώπης και ταυτόχρονα να ανταγωνίζεται εισαγόμενα προϊόντα που δεν υπόκεινται στους ίδιους κανόνες.
Αυτό δεν είναι ελεύθερο εμπόριο.
Είναι αθέμιτος ανταγωνισμός – πλήγμα στον μικρομεσαίο αγρότη.
Οι επιπτώσεις για την ελληνική αγροτιά είναι ήδη ορατές:
πίεση στις τιμές παραγωγού,
απώλεια εισοδήματος για κτηνοτρόφους και καλλιεργητές,
ενίσχυση των Ελληνοποιήσεων και της αδιαφάνειας στην αγορά,
υπονόμευση της ποιότητας των τροφίμων,
ανεπαρκής θωράκιση των ΠΟΠ και ΠΓΕ προϊόντων μας.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, δεν αρκούν γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Απαιτείται συγκεκριμένο, κοινωνικά δίκαιο και παραγωγικά ρεαλιστικό πλαίσιο πολιτικής, που να στηρίζει τον αγρότη και όχι απλώς να τον προσαρμόζει στην αγορά.
Γι’ αυτό είναι αναγκαίο:
Ρήτρες Αμοιβαιότητας (Mirror Clauses)
Ίδιοι κανόνες για όλους. Ό,τι απαγορεύεται στον Έλληνα παραγωγό, να μην επιτρέπεται στο εισαγόμενο προϊόν.
Ουσιαστική μείωση του κόστους παραγωγής
Με παρεμβάσεις στην ενέργεια, τα καύσιμα και τα εφόδια, όχι αποσπασματικά μέτρα.
Πραγματική προστασία των ΠΟΠ προϊόντων
Με ελέγχους στην αγορά και διαφάνεια, ώστε η ποιότητα να μην γίνεται θύμα του αθέμιτου ανταγωνισμού.
Πρόκειται για θέσεις που εδράζονται σε μια διαχρονική αντίληψη κοινωνικής δικαιοσύνης, παραγωγικής ανασυγκρότησης και ισότιμης ανάπτυξης της περιφέρειας – μια αντίληψη που βλέπει την αγροτιά όχι ως πρόβλημα, αλλά ως πυλώνα της Εθνικής οικονομίας.
Η κυβέρνηση της ΝΔ επιλέγει να βλέπει τα τρακτέρ ως «όχληση».
Εμείς τα βλέπουμε ως κραυγή αξιοπρέπειας και ως υπενθύμιση ότι χωρίς αγρότη, δεν υπάρχει τροφή, δεν υπάρχει ύπαιθρος, δεν υπάρχει χώρα.
Από τη Ρόδο μέχρι τη Λάρισα, από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, ο αγώνας είναι κοινός.
Και είναι αγώνας για δικαιοσύνη, ισοτιμία και προοπτική.
Γιώργος Γεωργαλλίδης
Γεωπόνος
Μέλος ΠΑΣΟΚ/Τομέας Αγροτικής Ανάπτυξης
Μέλος Περιφερειακής Παράταξης "Νέα εποχή στο Νότιο Αιγαίο"
