Η πόλη γιορτάζει, τα παιδιά χαίρονται. Είναι από τις λίγες στιγμές που η πόλη τραγουδάει και φεύγει από τη μιζέρια και την εσωστρέφεια. Τα φώτα, ο στολισμός, τα λαμπιόνια δένουν σαν ένα μικρό παραμύθι γεμάτο μαγεία, ενθουσιασμό, ελπίδα. Η πόλη έβαλε τα καλά της και προσκαλεί όλους να χαρούν κάνοντας μια βόλτα στην πλατεία Δημαρχείου, στο χώρο που κτυπάει η καρδιά της Ρόδου. Φωταγωγημένα και τα δύο κτήρια, Δημαρχείο και Περιφέρεια, δηλώνουν ότι η Ρόδος δεν κοιμάται, δεν είναι μόνο ένας θερινός τουριστικός προορισμός, αλλά ένα διαρκές ποίημα στη μέση του Αιγαίου. Ένα Αιγαίο που μυρίζει αλμύρα από τη θάλασσα, γλυκάδα από τα εδέσματα της, φώς από τον ήλιο της και λεβεντιά από τους κατοίκου της. Τα Χριστούγεννα, είναι η μεγαλύτερη εορτή της Ορθοδοξίας η οποία δηλώνει αφετηρία, ξεκίνημα, ζωή, αναγέννηση, επανεκκίνηση, προσπάθεια, φως, μαγεία, ελπίδα. «Ρώτησαν τον Αριστοτέλη: «Τι είναι ελπίδα; Κι αυτός απάντησε: Το όνειρο ενός ξυπνητού ανθρώπου». Αυτή τη λέξη απομονώνω και δηλώνω ότι Αυτό παρουσιάζει η Γέννηση, που σήμερα γιορτάζουμε. Το ζωντανό όνειρο του καθενός. Η τροφοδοσία για κάθε ψυχική απογείωση. Λέξεις που συνθέτουν τη δύναμη της δράσης, της ανάτασης, της στροφής, της Αγάπης. Όλα αυτά συγκλίνουν να νοιαστούμε το δικό μας άνθρωπο, τον δίπλα, τον άλλο. Είναι η Γιορτή της συμπόνιας, της αγνότητας, της ανιδιοτέλειας, του Θείου Βρέφους. Υπάρχουν ατέλειωτες λέξεις που κρύβουν μέσα τους τα Χριστούγεννα. Γι΄ αυτό γιορτάζονται και σ΄ όλο τον κόσμο. Είναι η απαρχή του νέου έτους, που ο καθένας εύχεται να είναι ο καλύτερο από το προηγούμενο. Καλύτερο σε υγεία και σε αντοχές, σε ειρήνη και η γκρίζα δυστυχία που απλώνεται ανεξέλεγκτα να εκλείψει, γιατί όλοι μας έχουμε δικαίωμα στον ήλιο και στην ελπίδα. Είναι η εποχή της προσφοράς, της παροχής, της γενναιοδωρίας. Μία από τις πιο βαθιές έννοιες των Χριστουγέννων αποτελεί εκείνη της προσφοράς. Η ανιδιοτελής προσφορά αγάπης, φροντίδας και η παροχή υλικών και συναισθηματικών αγαθών προς τον συνάνθρωπο είναι μια έννοια, την οποία συχνά οι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν μας επιτρέπουν να ακολουθούμε. Μέσα όμως από το νιάσιμο για τον άλλο μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές του εαυτό μας. Κι αυτό αποτελεί ένα χρήσιμο «μάθημα» και για τα παιδιά μας. Σε αυτά τα πλαίσια έγκειται και η έννοια της φιλανθρωπίας, μέσω της προσφοράς μας σε λιγότερους τυχερούς συνανθρώπους μας, σε άπορους, σε άτομα των «σκοτεινών αυλών». Σήμερα βιώνουμε μια από τις χειρότερες κρίσεις, όχι μονό οικονομική αλλά και κοινωνική και πολιτιστική. Όμως ο εγκλωβισμός στην αρνητική σκέψη δεν αποτελεί εχέγγυο για την δημιουργία, για το φτερούγισμα, για την ακμή. Είναι ανάγκη να αναστοχαστούμε και μέσα από την ταπεινότητα της Φάτνης να κοιτάξουμε «τον κόσμο από ψηλά που μοιάζει σαν ζωγραφιά». Με αυτές τις λίγες σκέψεις και μέσα από την χαρά της φαντασμαγορικής Ρόδου, που ο Δήμος επιμελώς διακόσμησε, που εμπλούτισε με τις ποικίλες εκδηλώσεις, δηλώνουμε ότι Χριστούγεννα είναι στάση ζωής. Στάση ζωής που μπορούμε να ανακαλύψουμε μέσα από την αυτοπραγμάτωση μας, την πολλαπλότητα σκέψης για να ανακαλύψουμε νέους χώρους, όπου θα σκεπτόμαστε μαζί, θα οραματιζόμαστε μαζί, θα κάνουμε λάθη μαζί, θα ανακαλύπτουμε νέες προοπτικές μαζί και το ήθος της συνύπαρξης, της μίξης και της αλληλεγγύης να επανέλθει ξανά στη δράση μας… ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ.




