Ημέρα για νερομπογιές – Του Βαγγέλη Παυλίδη

“Hμέρα για νερομπογιές σήμερα”, μου δήλωσε σοβαρά η Νοομι. Κι όταν ρώτησα τι πάει να πει αυτό μου εξήγησε πως όταν ήταν παιδί κάτι τέτοιες μέρες κλεινόντουσαν στο σπίτι και ζωγράφιζαν με νερομπογιές. Νοτιά κανονική, λοιπόν, που έκανε τα πεύκα να λυγίζουν στα όριά τους κι ένας ουρανός χαμηλός που λες και θα τον άγγιζες αν στεκώσουν στις μύτες των ποδιών. Κι η βροχή να ‘ρχεται σαν μπόρα και να φεύγει, να ‘ρχεται και να φεύγει, τα φώτα να αναβοσβύνουν έτσι που η Νοομι άναψε τα κεριά, που δεν είναι και λίγα στο σπίτι, μπας και κοπεί για τα καλά το ηλεκτρικό. Αναμένο και το τζάκι με τον σκύλο ξαπλωμένο μπροστά, η γάτα στο κρεβάτι της Νοομι και τώρα πιστεύω να πήρατε μιαν ιδέα πως ήταν χθες, Κυριακή. Όσο για μένα, μούρθε πραγματικά να βγάλω πινέλα και χαρτιά και να αρχίσω καμιά ακουαρέλα, για να αποδειχτεί άλλη μια φορά πως η Νοομι είχε δίκιο . Με τα φώτα όμως ν’ αναβοσβύνουν και το μέλλον αβέβαιο είπα αντί για ακουαρέλλες να την αράξω στην πολυθρόνα και να μην κάνω τίποτ’ άλλο απο το να χαζεύω απο το παράθυρο. Ν’ αφήσω όμως τούτο το μπλόγκ, αδειο κι έρημο δεν μου πήγαινε. Καμιά όρεξη όμως δεν είχα να ψάχνω τις εφημερίδες για έμπνευση, την έχω βαρεθεί έτσι κι αλλιώς αυτήν την “επικαιρότητα”. Ετσι, τώρα θα το έχετε μάθει πια το κόλπο όσοι με διαβάζετε, βούτηξα στα βαθειά νερά των αρχείων μου κι έβγαλα στην επιφάνεια κάτι βροχερό… αυτό που βλέπετε παραπάνω. pavlidiscartoons.com/blog