ΕΚΤΟΣ ΕΠΕΤΗΡΙΔΑΣ-Είπεν ο υπουργός παιδείας: “Από τη δική μου μαθητική και φοιτητική εμπειρία οι καλύτεροι και οι καλύτερες του θετικού τμήματος στο σχολείο μου συνέχιζαν τις σπουδές τους στα πολυτεχνεία. [..] ήξεραν πολύ καλή Φυσική και πολύ καλά Μαθηματικά αλλά δεν μπορούσαν να διδάξουν Μαθηματικά και Φυσική στη Τεχνική Εκπαίδευση. Προκύπτει ένα ερώτημα, γιατί περιχαρακώνουμε τα αντικείμενα; Χρειάζεται κάποια διδακτική μόρφωση νωρίτερα; Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους, φυσικούς και μαθηματικούς. Τότε να το κάνουμε.”. Και εγένετο χάος.
Επί της ουσίας η παραπάνω δήλωση είναι τουλάχιστον άστοχη. Τα Μαθηματικά διδάσκονται από μαθηματικούς και η Φυσική από φυσικούς. Όχι γιατί οι μηχανικοί και οι απόφοιτοι των πολυτεχνικών σχολών δεν είναι καλοί, αλλά διότι ειδικεύονται στις εφαρμογές αυτών των επιστημών και όχι στη βαθύτερη προσέγγιση που απαιτεί η διδασκαλία τους. Αν ίσχυε το αντίστροφο τότε και ένας ιερέας ή ένας απόφοιτος της θεολογικής σχολής θα μπορούσε να διδάσκει Αρχαία Ελληνικά λόγω της ενασχόλησής του με τα εκκλησιαστικά κείμενα.
Ο συγκεκριμένος υπουργός έχει απασχολήσει ουκ ολίγες φορές την κοινή γνώμη με εμπρηστικές δηλώσεις. Αυτό που είναι πραγματικά ακατανόητο, είναι οι προθέσεις του. Διότι το να προκαλεί κάποιος σε νεκρό χρόνο με τοποθετήσεις πάνω σε θέματα που χρειάζονται λεπτότητα και ενδελεχή ανάλυση, δύο τεινά μπορεί να σημαίνει. Ή ότι όντως υπάρχει ένα πλάνο για να γίνουν πράξη τα λεγόμενά του ή ότι βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη.
Ο τομέας της εθνικής παιδείας αυτή τη στιγμή έχει αρκετά μέτωπα να αντιμετωπίσει. Είναι τόσο άκαιρο όσο και άκυρο να ανοιχθεί ένα ακόμα και μάλιστα με ευθύνη του ίδιου του υπουργού. Ο ρόλος του, σε περίπτωση που δεν το γνωρίζει, είναι να “κλείνει πληγές” και όχι να ανοίγει καινούριες. Να δημιουργήσει ένα περιβάλλον σταθερότητας ώστε να επενδύσει η χώρα στο ανθρώπινο δυναμικό της. Να δώσει κίνητρα στα πανεπιστήμια μας να γίνουν πιο ανταγωνιστικά μέσω της έρευνας και της καινοτομίας. Να αφουγκραστεί τη σύγχρονη εποχή και να την αξιοποιήσει για τη διδασκαλία στα σχολεία.
Δυστυχώς το όποιο έργο έχει κάνει ο εν λόγω υπουργός, επισκιάζεται από αυτές τις κατά καιρούς αδιανόητες δηλώσεις του. Δηλώσεις που αν μη τι άλλο δείχνουν ή αναλγησία ή ανικανότητα ή έναν εκρηκτικό συνδυασμό και των δύο. Δεν γνωρίζω γιατί ακόμα αυτός ο άνθρωπος παραμένει στη θέση του. Δεν υπάρχει κάποιος ακαδημαϊκός που να γνωρίζει τα θέματα της παιδείας καλύτερα απ’ αυτόν ή μήπως εξαργυρώνει κάποια πολιτική επιταγή - όπως συχνά συμβαίνει - και πρέπει να τον υποστούμε μέχρι εξαντλήσεως της κυβερνητικής θητείας;
Ό,τι και να ισχύει, είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός ότι τέτοιου είδους περιστατικά απολαμβάνουν την άνωθεν κάλυψη. Η διακυβέρνηση μιας χώρας απέχει από τη λογική γενικής συνέλευσης σε αμφιθέατρο. Είναι κάτι εντελώς πιο σύνθετο και πιο σοβαρό. Μια άστοχη δήλωση μπορεί να οδηγήσει σε εθνικές περιπέτειες, διότι δεν είναι λίγοι αυτοί που καραδοκούν εντός και εκτός συνόρων για να εκμεταλλευτούν ακόμα και την παραμικρή ασάφεια.
Είναι πλέον φανερό ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Αδυνατεί να υπηρετήσει το σκοπό του και αναλώνεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού. Χρειάζεται ριζική ανανέωση, όχι ηλιακιακή αποκλειστικά αλλά ουσιαστική. Χρειάζεται γνώστες του αντικειμένου που έχουν επαφή με τα προβλήματα της κοινωνίας. Αυτή η κομματική επετηρίδα που είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε κάθε φορά που αλλάζει κυβέρνηση, εκτός απο ενοχλητική έχει αρχίσει να καθίσταται επικίνδυνη.
--
Aπό τη στήλη "ΨΙΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" στη ΡΟΔΙΑΚΗ της Κυριακής
