Δυο ούφο και ένα κακό χαμπάρι... Του Μανώλη Δημελλά

Τρεις μισο-ξεχασμένες ιστορίες, άσχετες μεταξύ τους, με κοινό στοιχείο το πέρασμα ξένων από την Κάρπαθο, έρχονται να θυμίσουν στο νησί το σπουδαίο γεωστρατηγικό σημείο του αλλά και τη δύναμη που έχουν οι φήμες, τα παραμύθια και την ανάγκη που έχουμε να πιστέψουμε και να ταξιδέψουμε, να πετάξουμε, πάνω στα φτερά τους.

Ιστορίες παράξενες γίνονται μαθήματα μνήμης, όταν μπροστά στα μάτια μας φουντώνουν θεωρίες βγαλμένες από υπεύθυνες αρχές, ακόμη και από ειδικούς επιστήμονες, ενώ εμείς δεν ξέρουμε, σε τι, αλλά και γιατί, τελικά πρέπει να τους πιστέψουμε. Και κάπως έτσι γενιούνται οι παραδοσιακοί και οι σύγχρονοι αστικοί μύθοι!   

Οι δυο πρώτες περιπτώσεις ανακατεύουν επισκέψεις από ξένα σύμπαντα και καταγράφονται στα επίσημα αρχεία των όπου γης ουφολόγων! Ενώ η τελευταία είναι εντελώς διαφορετική αλλά κλάσεις ανώτερη από χρωματιστά Άλιεν.

Πρόκειται για μια φήμη περαστικών πειρατών, που έσπειραν οι Ιταλοί τον Μάϊο του 1921 και στο τέλος, μετά από ξεσηκώματα και ταλαιπωρίες, αποδείχθηκε  μια σκέτη μπαρούφα!

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά!

Ήταν μια Παρασκευή, στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, στα Πηγάδια την πρωτεύουσα της Καρπάθου, τα ρολόγια έδειχναν 20:55 ακριβώς. Εκείνες οι στιγμές ήταν μοναδικές, αφού μια περίεργη επίσκεψη εξωγήινων (?) έσπασε τη μοναξιά της χειμωνιάτικης νύχτας.

Η συγκεκριμένη μέρα έτσι κι αλλιώς είχε μεγάλο και παγκόσμιο νταβαντούρι, η αιτία σύμφωνα με τους συνωμοσιολόγους, διάφορα βαριεστημένα τρολ και αρκετούς ευκολόπιστους φίλους, ήταν  το ημερολόγιο των Μάγιας, που τελείωνε απότομα στις 21/12/2012.

Κι έτσι συμπέραναν ότι εκείνη την ημέρα θα τέλειωναν όλα, θα καταστρεφόταν ο κόσμος μας!   

Η καταγραφεί για το UFΟ πάνω από την Κάρπαθο είναι επίσημη! Έρχεται από το Διεθνή οργανισμό της NUFORC με τίτλο "Big white shining thing crashed in the Aegean Sea between Karpathos and Rhodes", και αναδημοσιεύθηκε στη χώρα μας από τη σελίδα UFOs & ALIENS TRUTH (Greek Community), και τον ερευνητή Χάρη Κουτσιαύτη.

Υπάρχει και η μαρτυρία κάποιου καρπάθιου, που μέχρι σήμερα διατηρεί την ανωνυμία του: «Κάποια στιγμή είδα κάτι λευκό και λαμπερό να πετά πάνω από τη πόλη του νησιού (τα Πηγάδια Κάρπαθου). Κινούταν χαμηλά και σιωπηλά, περίπου στα 1200 με 1500 μέτρα από το έδαφος και είχε το μέγεθος ενός αεροπλάνου. Ήρθε κατευθείαν από τα νοτιοδυτικά και είχε το κλασικό σχήμα ενός μετεωρίτη, αλλά δεν νομίζω ότι ήταν ένας μετεωρίτης. Ήταν λαμπερό λευκό, ταχύτατο και σε γωνία που πίστευα ότι θα συντριβεί στο ακρωτήριο ακριβώς βόρεια των Πηγαδιών. Όμως πέρασε πάνω από την κορυφή του ακρωτηρίου, και εκεί σε ύψος 500 μέτρων αποκολλήθηκε ένα λαμπερό κόκκινο φως που έπεσε στην ανατολική πλευρά του νησιού. Το κύριο σώμα συνέχισε τη πορεία του και πρέπει να συνετρίβη στη θάλασσα μεταξύ Κάρπαθου και Ρόδου. Περίμενα να ακούσω κάποιο θόρυβο την στιγμή της συντριβής στο νερό, αλλά δεν ακούστηκε τίποτα. Πάντως, λίγο πριν πέσει το κόκκινο μέρος, το κύριο σώμα φάνηκε να περιστρέφεται κατά 90 μοίρες και να πετάει καθοδικά προς τα πλάγια». (© Ερ.Ε.Ν.Ζω)

Ποτέ δεν μάθαμε, τι πετούσε και αν τελικά τρύπωσε κάτι μέσα στη θάλασσα.

Γύρω από το σημείο της πτώσεως γιατί δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ έρευνες; Υπάρχει κάποιο άγνωστο αντικείμενο βυθισμένο;

Κι όμως η πρώτη γνωστή επίσκεψη εξωγήινων έγινε 54 χρόνια νωρίτερα, την Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 1958, στην περιοχή "Νερόμυλος" έξω από το επίνειο της Ολύμπου, στο Διαφάνι, εμφανίστηκε στον ουρανό ένα φωτεινό αντικείμενο με λευκή ουρά!

Σύμφωνα με την αναφορά του αστυνομικού σταθμάρχου Καρπάθου:

«...την 9ην πρωινήν χθές, διήλθεν άνωθεν του χωρίου εις μέγα ύψος τεράστιον φωτεινών σώμα, κινούμενον με ιλλιγιώδη ταχύτητα. Τούτο μόλις έφθασεν άνωθεν της παραθαλασσίας τοποθεσίας «Νερόμυλος» εξερράγη με εκτυφλωτικήν λάμψιν». Και όπως ήταν αναμενόμενο: "Αί αρχαί διαξέγουν ερεύνας διά την ανεύρεσιν των τεμαχίων του εκραγέντος αντικειμένου".

Ούτε και τότε βγήκε κάποια άκρη, άλλες ανακοινώσεις δεν έγιναν και η υπόθεση έμεινε στο ράφι γεμάτη απορίες.

Που βρίσκονται τα κομμάτια από το άγνωστο φωτεινό αντικείμενο που έσκασε στον ουρανό της Καρπάθου; Πολλά αναπάντητα ερωτηματικά παραμένουν ανοιχτά και σε αυτή την ιστορία.

Όμως η τρίτη υπόθεση δεν αφορά επισκέψεις από άγνωστους πολιτισμούς και δολοπλόκους ή φιλικούς εξωγήινους.  

Η ιστορία καταγράφεται από την εφημερίδα του Μιλτ. Παπαμανώλη "Δωδεκανησιακή Αυγή" (Γενάρη 1925) αλλά και από έναν ακόμη λόγιο Βωλαδιώτη, τον Νικόλαο Γ. Φιλιππίδη, στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του "Δρόμος Ζωής".

Ας ταξιδέψουμε γρήγορα προς τα πίσω, μια στάση στην  Άνοιξη του 1921. Τότε οι Ιταλοί, που κατείχαν ήδη 10 χρόνια την Κάρπαθο, διαλαλούν ένα περίεργο μαντάτο.  Τουρκο-τσέτες πειρατές, έλεγε το φιρμάνι τους, ετοιμάζουν απόβαση και πλιάτσικο πάνω στο νησί.

Η πληροφορία διαδίδεται σε χρόνο ρεκόρ και έπεσε σαν κεραυνός την  στιγμή που το νησί είχε αφοπλιστεί από τους κατακτητές που είχαν αφαιρέσει όχι μονάχα τα κυνηγητικά ντουφέκια, αλλά έφτασαν να παίρνουν από τους καρπάθιους ακόμη και τα κουζινομάχαιρα!

Κύριο πρόβλημα αντιμετώπιζαν τα χωριά που είναι πάνω στη θάλασσα και ήταν απροστάτευτα σε μια ξαφνική επιδρομή.

Η Αρκάσα, το Μεσοχώρι και οι Πυλές ανησυχούσαν περισσότερο και παρατηρούσαν τη θάλασσα νύχτα και μέρα με την αγωνία  κρεμασμένη από τα σαγόνια τους. Αν έχουν οι μαύρες προφητείες είναι η ψεύτικη επιβεβαίωση τους! Έτσι στις 26 Μαϊου 1921 το "κακό χαμπάρι" έκαμε το γύρο του νησιού!

Μια γυναίκα είδε ένα άγνωστο καϊκι να φουντάρει στο Λευκό του Μεσοχωρίου. Ήτανε λέει φορτωμένο με ξένους ανθρώπους που πάτησαν στην άμμο ενώ μιλούσαν μια ακαταλαβίστικη γλώσσα.

Η γυναίκα έγινε πύραυλος, πέταξε για να διαλαλήσει το μαντάτο. Τούρκοι, Κερκέζοι είχαν πει οι Ιταλοί για τους πειρατές τριμμάτιες που θα κατέβαιναν και θα σάρωναν σαν ακρίδες το νησί,  και το νέο ήρθε και κούμπωσε πάνω στην  αγωνία και τον φόβο για το άγνωστο!

"Τούρτσοι στο Λευκό, Τούρτσοι στο Λευκό", έκραζε η γυναίκα και  πηδούσε πάνω στα δώματα! Αυτό ήταν, έγινε στην Κάρπαθο το έλα να δεις. Πανζουρλισμός!

"Οι Πυλιάτες τράβηξαν για τους Εύρους, οι Οθείτες κατά τη Χόμαλη, οι Βωλαδιώτες πήραν δρόμο για τη Λάστο και οι Απερίτες κατά την  Αγκινάρα και τον Άη Λιά", γράφει η "Δωδεκανησιάκη Αυγή", που διακωμωδεί την υπόθεση και αφιέρώνει αρκετά δίστιχα μόλις πέντε χρόνια μετά τα γεγονότα.

Έστησαν καραούλια στον Λευκό και παραφυλούσαν για να δουν τις κινήσεις των δήθεν "πειρατών".

Οι πιο νηφάλιοι Μεσοχωρίτες δεν άργησαν, πολύ σύντομα ξεκαθάρισαν τις φανταστικές αθέρες που είχαν γεμίσει το κορμάκι της αληθινής ιστορίας. Τι είχε πραγματικά συμβεί:

Μια ομάδα εγγλέζων είχαν κατέβει στο νησί για να ξεθάψει έναν δικό τους νεκρό ναύτη ( δυο νεκρούς ναύτες αναφέρει ο Φιλιππίδης)  που είχε πνιγεί από τορπιλισμό γερμανικού υποβρυχίου λίγα χρόνια πριν.

Οι εγγλέζοι ήθελαν να μεταφέρουν  ότι απέμεινε από το σώμα του και να το θάψουν με τιμές στην πατρίδα τους.

Αυτούς είχε δει η γυναίκα στον Λευκό και την έπιασε τρόμος και  φρενίτιδα,  δικαιολογημένα αφού οι αρχές είχαν φουσκώσει τα μυαλά του κοσμάκη με τους τριμμάτιες μοβόρους πειρατές που !

Το επεισόδιο αποδίδεται με ζωντανά και ανεξίτηλα χρώματα μέσα από την πένα του Νίκου Φιλιππίδη. Τότε ήταν μόλις δέκα ετών και όπως γράφει για το χωριό του, τη Βωλάδα, εγκαταλήφθηκε από του κατοίκους που έτρεξαν να προστατευτούν πίσω από τους καραμπινιέρους Ιταλούς στα Πηγάδια. Είναι χαρακτηριστική η σκηνή με πρωταγωνιστή την μητέρα του, όταν εκείνη κλαίγοντας έσκαψε ένα λάκο και έθαψε όλα τα χρυσαφικά της φαμίλιας για να μην τα αρπάξουν οι άτιμοι πειρατές! Και παρότρυνε τα παιδιά να μην ξεχάσουν το σημείο που τα έκρυψε.

Ευτυχώς ο χρόνος σμιλεύει και μαλακώνει τα περασμένα, όπως η θάλασσα  και ο άνεμος σιγοτρώγουν και λιαίνουν τα βράχια.

Σήμερα οι πειρατές έκαμαν άλλα χούγια, ενώ οι εξωγήινοι ανυπόφοροι ξενιστές του μικρού μας πλανήτη ίσως να είμαστε εμείς.

Οι φήμες και τα στερεότυπα συνεχίζουν να μεταφέρονται και σπέρνονται στα μυαλά μας, αν δεν τα ξεριζώσεις νωρίς, τότε καταφέρνουν και φυτρώσουν, βγάζουν χοντρά πλοκάμια για ρίζες, τόσο που στο τέλος γίνονται τρομερά θεριά και τα άτιμα φορούν τα κορμιά μας.