Γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Αφιάρτης Καρπάθου, το χτύπημα με κωδικό M.A.Q.3, γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Αφιάρτης Καρπάθου, το χτύπημα με κωδικό M.A.Q.3

Ας ταξιδέψουμε 76 χρόνια προς τα πίσω, στις εποχές του πολέμου και της φωτιάς! Ήταν μεσημέρι 25 Μαΐου 1941, με την κωδική ονομασία M.A.Q.3, έντεκα πλοία του συμμαχικού στρατού, ξεκινούσαν από την Αλεξάνδρεια, είχαν στόχο την καταστροφή της σφηγγοφωλιάς των Στούκας και των Μέσσερσμιθ, στον Αφιάρτη της Καρπάθου.

Share

Η κόμπρα, το παγώνι, ο σκορπιός και το λιοντάρι, στη θάλασσα της Καρπάθου, του Μανώλη Δημελλά

Η κόμπρα, το παγώνι, ο σκορπιός και το λιοντάρι, στη θάλασσα της Καρπάθου
φωτογραφία Φίλιππος Μαράκης
Ακόμη σπουδαιότερο από τους διαγωνισμούς, τα βραβεία και την διεθνή αναγνώριση είναι εκείνα τα λεπτά συναισθήματα που γεννά ένας τόπος στα πλάσματα που τον περπατούν.

Share

Οι ΠΑΝΟΡΜΙΤΕΣ με το όνομα, του Μανώλη Δημελλά

Οι ΠΑΝΟΡΜΙΤΕΣ με το όνομα, του Μανώλη Δημελλά

Αυτά τα ταξίδια δεν τα θυμάσαι για την άνεση, ούτε για τη χαλάρωση, την ηρεμία και την ακρίβεια τους. Πολλές φορές έλεγαν χαιδευτικά αυτό το βαποράκι σκυλοπνίχτη και όταν ετοιμαζόσουν να ταξιδέψεις δεν σκεφτόσουν τους αέρηδες, δεν μετρούσες τα μποφόρ, αφού έτσι κι αλλιώς ήξερες ότι αυτό το σκαρί θα κούναγε σα δαιμονισμένο.

Κι όμως όταν μελετάς έναν από τους δυο Πανορμίτες τόσο περισσότερο τον ερωτεύεσαι!

Share

Ένας πειρατής-Βασιλιάς, ο τύραννος της Καρπάθου κι η Ντολόρες...γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Μην περιμένετε σπαθιά, μάχες, ποδοβολυτό από αλόγατα κι αίμα στις στράτες!

Σε τούτη την καθαρόαιμη πειρατική ιστορία δεν υπάρχουν πικροί αναστεναγμοί από αλυσοδεμένους σκλάβους.

Μια ρομαντική ερωτική περιπέτεια, ξεχασμένη μέσα στις στάχτες από το παρελθόν, που μοιάζει να έτρεξε και χώθηκε βαθιά μέσα στο άπειρο, από εκεί ,τέτοιες βουβές κι άχρωμες εποχές, πιάνει έναν-έναν τους βράχους του Αιγαίου και σε αυτούς ξομολογείτε την ιστορία της!

Share

Το μαράζι του παραλίγο κληρονόμου, γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Ο αφηγητής της ιστορίας δε γεννήθηκε πρωτογιός κι από το νησί του έφυγε σχεδόν διωγμένος, όμως η φτώχεια δεν είναι κατηγόρια, αφού τα πλούτη, τα ακριβά ρούχα και τα περίτεχνα στολίδια λένε ότι δεν κάνουν τον άνθρωπο.

Share

Στη Ρόδο τα “Ελαττώματα” είναι must , του Μανώλη Δημελλά

φωτογραφία Καλλιόπη Μαλλόφτη
Έντεκα χρόνια πίσω ο Αντρέας Χαλκιάς και η Μαρία Παπλέκα άνοιγαν την πρώτη επιχείρηση τους στο κέντρο της Ρόδου. Εκείνη σίγουρα είναι η μάγισσα! Η μάστερ Σεφ της κουζίνας, ενώ ο Αντρέας ο Βασιλιάς της τραπεζαρίας.

Οι foodies του πλανήτη έχουν γνώση, δεν χρειάζεται να πολυ-παινέψω την κουζίνα τους, άλλωστε την προηγούμενη φορά που έγραψα για αυτούς κατηγορήθηκα ότι έκανα διαφήμιση, λες και το έχουν ανάγκη.

Share

Ο ανθρακωρύχος κι η χαμένη εκκλησία της Καρπάθου, γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Στ΄αλήθεια υπάρχει ένα εκκλησάκι στην είσοδο των Μενετών ή πρόκειται για ακόμη έναν αστικός θρύλο;

Μόνο ένας ανθρακωρύχος, ένας άνθρωπος που κατέβαινε στα βάθη της γης, για να βγάλει κάρβουνο ή ένας ξορύχτης μαρμάρου, θα παθιαζόταν με μια τόσο ανάποδη ιστορία!

Στο κεφαλοχώρι της Καρπάθου Μενετές, συναντάμε μια υπόθεση καθαρό γρίφο, που ακόμη και σήμερα, περίπου 100 χρόνια μετά από τις πρώτες έρευνες, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν!

Πρόκειται για μια πολύ παλιά πέτρινη εκκλησία, που σύμφωνα με μαρτυρίες υπήρχε στην είσοδο του χωριού!

Share

Ο εφτάψυχος μπαλουξής Παντέλος Νιοτής, γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Ήταν πολλοπά, μπόλικα, τα ψάρια μέσα στη βαρκούλα έκαναν τα αδέλφια να χαμογελούν, η χαρά τους ξεσκονούσε πάνω στον αφρό της θάλασσας και με το τελευταίο δυναμίτη θα απογέμιζαν πια το γέρικο σκαφάκι.

Έμεινε μόνος, ο δεκάχρονος Γιάννης να κουμαντάρει τη βάρκα, με τα κουπιά που ήταν πιο μεγάλα από το μπόϊ του, ενώ οι άλλοι δυό, ο Παντέλας και ο Δήμος, βγήκαν πάνω στο βράχο, δεν τους έβλεπαν από το λιμάνι, τα Πηγάδια, δεν ήθελαν να τους μυριστούν οι Ιταλοί, είχαν σκαρώσει τη δουλειά με τακτική και μαεστρία, μεσημέριασε και τώρα στο τέλος, δεν θα τους έπαιρνε κανείς χαμπάρι.

Share

Κάρπαθος, η Ακτοπλοΐα το ’60, του Μανώλη Δημελλά

Το Πάσχα του 1960 είχε διαφορά μόλις μια μέρα από το φετινό (2017), τότε είχε πέσει την Κυριακή 16 Απριλίου, κάποιοι Καρπάθιοι, κυρίως σπουδαστές, πήραν απόφαση και ταξίδεψαν στο νησί για να το γιορτάσουν με τις φαμίλιες τους.

Share

Τι θα πει πολεμικός ανταποκριτής; Ο Καρπάθιος Πωλ Βιττωρούλης! γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

Γενικός διευθυντής σε μεγάλη διεθνή εταιρία, πρότυπο ανθρώπου, ζεστός, φιλικός, πάνω από όλα αυθεντικός με κρυφό ατού την ενσυναίσθηση, δίχως ίχνος ψέματος ή ξενέρωτου σνομπισμού. Το γραφείο του ανοιχτό, ευρύχωρο, φορτωμένο αναμνήσεις, όπως άλλωστε ταιριάζει σε τέτοιες περιπτώσεις, ενώ εκείνος, που φορά ακριβό κουστούμι και ταιριαστή γραβάτα, γνωρίζει πολύ καλά το ρόλο και τις δυνατότητες τις εργασίας του. Φτάνουν δυο κουβέντες του, μέσα από την απλότητα, κυρίως την αυθεντικότητα, νιώθεις τον επαγγελματισμό και τη σιγουριά του.

Share

Φεύγει το PATMOS έρχεται BLUE STAR 2 για Πειραιά-Σάμο-Κάρπαθο! του Μανώλη Δημελλά

Από τη Τρίτη 4 Απριλίου και μέχρι 31 Οκτώβρη 2017, το BLUE STAR 2 μπαίνει στη γραμμή Πειραιάς – Κως – Ρόδος – Κάρπαθος!

Το δρομολόγιο σύμφωνα με το πρόγραμμα θα πραγματοποιείται τρεις φορές την βδομάδα, Τρίτη, Πέμπτη και Κυριακή, με αναχώρηση 18.00 και άφιξη σε 6 ώρες και 45 λεπτά στο πρώτο λιμάν (Βαθύ-Καρλόβασι με εναλλαγές), ενώ στην Κάρπαθο θα φτάνει την επόμενη μέρα στις 14.00, όπου θα παραμένει 20 λεπτά και θα αναχωρεί για την επιστροφή στην ίδια διαδρομή.

Share

Κάρπαθος, φόλες και μια ίωση ξεπαστρεύουν τα ανυπεράσπιστα ζωάκια, του Μανώλη Δημελλά

Τελειωμό δεν έχουν τα κρούσματα νεκρών αδέσποτων τετράποδων σε διάφορες γειτονιές της Νότιας Καρπάθου και ειδικότερα σε περιοχές κοντά στην πρωτεύουσα Πηγάδια.

Φόλες αλλά και μια ίωση, που ταλαιπωρεί τις γάτες, αυτές είναι οι αιτίες σύμφωνα με κτηνίατρο του νησιού, όμως κανείς δεν γνωρίζει τη συμβαίνει.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ασυνείδητοι "μαγειρεύουν" τροφές φορτωμένες δηλητήρια και έχουν σκοπό να ταϊσουν τα “ενοχλητικά” για αυτούς αδέσποτα ζωάκια.

Share

Η Κοπεγχάγη της Καρπάθου, του Μανώλη Δημελλά

“Όταν ο Θόδωρος έφτιαχνε την Κοπεγχάγη η μυρωδιά της έφτανε μέχρι τη θάλασσα! Ερχόντουσαν σα τα γεράκια! Έκαναν ουρές στο μαγαζί και το ταψί άδειαζε μέσα από το φούρνο. Άλλες εποχές, διαφορετικές, τότε από κάθε γωνιά των Πηγαδίων αγνάντευες το λιμάνι, είχε κόσμο κι η φτώχεια δεν ήταν εμπόδιο, είμασταν όλοι αγωνιστές”.

Share

Κάσος, το όνειρο του ναυτικού, γράφει ο Μανώλης Δημελλάς

(Το όνειρο του λοστρόμου, η τραγωδία της Luisa)

Πετάχτηκα από το κρεβάτι λες κι ήταν γεμάτο από ένα τσούρμο πεινασμένους κοριούς, από εκείνους που δεν τρώνε το σώμα, ετούτοι οι άτιμοι ροκανίζουν το μυαλό και ανοίγουν τρύπες βαθιά μέσα στη ψυχή.

Όχι, δεν είχε τίποτε το στρώμα κι θάλασσα έμοιαζε με γαλήνιο απλωμένο σεντόνι, ήταν εκείνο το διαολεμένο όνειρο, που ρίμαξε τη σκέψη κι έπειτα χάλασε τον ύπνο μου.

Share

Οι Κοντόπουλοι, μια σπουδαία φαμίλια της Καρπάθου, του Μανώλη Δημελλά

Μια μεγάλη ιστορία που δάμασε τον χρόνο δεν μπορεί να μην ξεκινά από έναν έρωτα! Κάπως έτσι γράφεται και η διαδρομή μιας φαμίλιας από την Κάρπαθο που μετανάστευσε στις αρχές του 20ου αιώνα και τα παιδιά της γνώρισαν φτώχεια, πόλεμο, αλλά και τιμές, λαμπρές καριέρες, δόξα και τίμησαν στα πέρατα του κόσμου την Κάρπαθο και τα Δωδεκάνησα, ενώ ταυτόχρονα έγιναν αληθινοί πρεσβευτές της Ελλάδας!

Κάποτε λοιπόν υπήρχε ένας ξακουστός τεχνίτης, που είχε μια μάνα που δεν ήταν ψηλή, τώρα θα πείτε τι σχέση μπορεί να έχει με την ιστορία μας, όμως μη βιαστείτε να κρίνετε.

Share

Το σαπάκι ασθενοφόρο της Κάσου! Σύμβολο ολόκληρης της χώρας, του Μανώλη Δημελλά

Ένας γιατρός, 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο, μια μαμή που γίνεται νοσηλεύτρια και ότι άλλο χρειαστεί, ακόμη μια εθελόντρια νοσοκόμα, που όμως επίσημα δεν έχει βρεθεί τρόπος και νομικό πλαίσιο για να βοηθήσει!

Υπάρχουν και δυο εθελοντές οδηγοί ενός σάπιου ασθενοφόρου!

Ας μην κρύβουμε την αλήθεια, κάπως έτσι μετράει η υγεία στη μικρούλα Κάσο.

Share

Καρπάθιος Ρωμαίος ψάχνει σπίτι, του Μανώλη Δημελλά

Μαθήματα ζωής από τους εθελοντές των αδέσποτων στην Κάρπαθο ενώ την ίδια στιγμή ακόμη περιμένουμε τον Δήμο του νησιού να αναλάβει τις ευθύνες του.

Τα συναισθήματα μπλέκονται, από το πιο χαρούμενο λευκό στο πιο σκούρο μαύρο. Και στις δυο περιπτώσεις η εθελόντρια Jose van Rossum στρέφει τα μάτια μας στους δρόμους του νησιού.

Share

Ευδοκία, η Καρπαθιά που τρέλαινε το Κολωνάκι, του Μανώλη Δημελλά

“Μαύρη δαντέλα Σαντιγύ, τουαλέτα στράπλες ρεμπροντέ με ασημένια κλωστή

φορεμένη με όμοιο κοντό μπολερό ή χωρίς αυτό. Από την αριστερή βάση της μασχάλης στην πλάτη ξεκινά πιασμένο φιόγκο ένα μονοκόματο με το πρένσες φόρεμα φύλλο, που πέφτει στο πλάι με άμετρη χάρη!

Πολύς Ντιόρ, οι “Μάσκ¨και “Μπεργκαμάσκ” της Σανέλ από μαύρο φαντεζί σελοφάν, περίφημα σε ποικιλία παλτά και κοκτέηλ Ζιβανσύ, Γκομά, Γκύ Λαρός, Μπαλμαίν, ιδιαίτερα με το μοντέλο του “Ρέβ ντ’ Ορ” από λευκό σατέν με ντεγκραντέ λευκό και χρυσό κέντημα από χάντρα Σαίν Λωράν, Νίνα Ρίτσι κλπ”

Share

Ρόδος, Κάρπαθος: Ήταν καλύτερα τότε που ήταν χειρότερα! του Μανώλη Δημελλά

Αν κάτι πληγώνει περισσότερο στην κατάργηση του ειδικού οικονομικού καθεστώτος, για την Ρόδο και την Κάρπαθο, αυτό σίγουρα δεν είναι αναξιοπιστία της κυβέρνησης και η αδιαφορία της για την έννοια της νησιωτικότητας, στην εσχατιά του Νοτίου Αιγαίου.

Share

Αντίο στον σεμνό Καρπάθιο πατριώτη Γιώργο Μ. Λυτό, του Μανώλη Δημελλά

Στο τελευταίο σπάραγμα του 2016 η Κάρπαθος αποχαιρέτησε έναν λαμπρό επιστήμονα και ξεχωριστό πατριώτη, τον γιατρό Γιώργο Μ. Λυτό.

Γεννημένος το 1934 στις Μενετές, γιος του Μιχάλη Λυτού και της Ειρήνης το γένος Χαλκιά. Ο Γιώργος μεγάλωσε και δέθηκε με τη φύση, αγάπησε τα βουνά και ταυτίστηκε με θάλασσα της Καρπάθου. Παρακολούθησε το Δημοτικό σχολείο στο χωριό του, στις Μενετές και το γυμνάσιο στο Απέρι.

Στη συνέχεια ανέβηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και αποφοίτησε σε ηλικία 26 ετών.

Share

Πρωτοχρονιά, όταν ο Πυθέας κόλλησε στη Ρόδο, του Μανώλη Δημελλά

Ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, έμπορος, εξερευνητής και γεωγράφος, λένε πως ήταν ο Κολόμβος της αρχαιότητας!

Ταξίδεψε στα βρετανικά νησιά, πάτησε στις γερμανικές ακτές, έφτασε στην Ισλανδία, άγγιξε τα παγόβουνα, πέρασε στη Δανία, αλλα και στη Βαλτική. Μετά από αυτόν δεν υπήρχε συνέχεια, κανένας δεν εξερεύνησε τη Βρετανία και έπρεπε να περάσουν 300 χρόνια για να φανούν οι στρατιές του Ιούλιου Καίσαρα.

Στα δικά μας χρόνια ο Πυθέας δάνεισε το όνομα του σε ένα από τα πρώτα φορτηγά πλοία που ήρθαν από την Αμερική, τα θρυλικά λίμπερτυ!

Share

Ο μποναμάς του Χάρου σε έναν Καρπάθιο ανθρακωρύχο, του Μανώλη Δημελλά

Ποιες γιορτές έγιναν ανάμνηση αν όχι εκείνες που έφερναν τα πιο πικρά χτυπήματα της μοίρας;

Συνήθως τα γιορτινά χαμόγελα και οι στιγμές ευτυχίας ξεχνιούνται εύκολα, φτάνει η επόμενη στιγμή να φέρει μια σκοτούρα, έστω κάτι γκρίζο, για να ξεχαστεί και το πιο γλυκό χαμόγελο. Αντίθετα οι αναποδιές μοιάζουν με κόμπους που στέκουν αιώνια στην άκρη της γλώσσας ή ακόμη χειρότερα, είναι εκείνες οι μικρές πετρούλες μέσα από τα μάτια που πιέζουν τα δάκρυα για να ξεπεταχτούν στον έξω κόσμο.

Share

Κάρπαθος, σφάξε με Αγά μου ν΄αγιάσω! Γράφει: Μανόλης Δημελλάς

Εμείς, που θαλασσοπνιγόμαστε 30 ώρες για να πιάσουμε το λιμάνι της Καρπάθου ή πληρώνουμε εισιτήρια αεροπλάνων λες και ταξιδεύουμε στην κεντρική Ευρώπη.

Share

Τα ομορφότερα σκυλιά είναι από την Κάρπαθο, του Μανώλη Δημελλά

Τα συναντάμε παρατημένα και βρώμικα στις έρημες γωνιές του νησιού κι έπειτα συνήθως αποστρέφουμε το βλέμμα στην άλλη κατεύθυνση, πετάμε κάτι για την άδικη κοινωνία και τους άσπλαχνους ανώνυμους ιδιοκτήτες, που ενώ στην παρέα τους το παίζουν πονετικοί φιλόζωοι, στην πραγματικότητα είναι ασυνείδητοι, που αφήνουν ζωές στο δρόμο.

Χρονιάρες μέρες δε χωράνε γκρίνιες, ούτε για τον Δήμο του νησιού, που καθυστερεί και περιμένει να αλλάξουν από μόνες τους οι νοοτροπίες για τα αδέσποτα, ούτε για τους δειλούς γονείς-ιδιοκτήτες, που κάθε τόσο εγκαταλείπουν τα κουτάβια τους ή τα κακοποιούν.

Share

Δημοτικό Σχολείο Διαφανίου Καρπάθου, το πιο όμορφο σχολείο της πατρίδας μας, του Μανώλη Δημελλά

Κι όμως υπάρχει ένα σχολειό ξεχωριστό, φτάνει να σταθείς στην ξωπορτιά του και να το κοιτάξεις και μαθαίνεις γράμματα! Κι αυτό δεν είναι άλλο από το Δημοτικό σχολείο Διαφανίου στην Κάρπαθο, μα αυτό το σχολείο στα σίγουρα έχει ψυχή!

Το κτήριο δεν είναι καινούριο, θεμελιώθηκε τον Ιούλιο του 1959 και εκτός από τα χρήματα της Νομαρχίας (150.000 δρχ) μεγάλος δωρητής του είναι ο ευεργέτης Μιχαήλ Αβδελλής, εκείνος έδωσε 45.000 δραχμές για την κατασκευή του.

Share

Ο λαϊκός ηγέτης της Καρπάθου Γιάννης Μελασσιανός, του Μανώλη Δημελλά

Η Κάρπαθος το 1900 είχε 10.000 κατοίκους, εκατό εκκλησιές και είκοσι σχολεία.

Η ζωή δεν ήταν εύκολη, αγροτικές εργασίες που ξεκινούν με το χάραμα και κλείνουν με την δύση ήλιου.

Ξερονταρκανιασμένοι από το λιοπύρι, ξυπόλητοι, πεινασμένοι αγωνιστές μιας δύσκολης καθημερινότητας.

Μοναχά οι περαστικοί πειρατές αναστατώνουν την ημέρα και έκαναν ακόμη πιο σκοτεινή και φοβιστική τη νύχτα τους, τα μεγάλα ζόρια ήταν για εκείνους που κατοικούσαν κοντά στις ακτές, ο τρόμος έβαζε φωτιά στα σωθικά κάθε που φαινόταν ένα άγνωστο σκάφος να πλευρίζει στα βράχια του νησιού.

Share

Ο λόγιος του μαρμάρου, ο Καρπάθιος πατριώτης Γιάννης Μοσχούλης, του Μανώλη Δημελλά

Στις 6 Δεκέμβρη 1981, σε ηλικία 80 ετών, ο Δωδεκανήσιος πατριώτης και ένας από τους λιγοστούς λόγιους του μαρμάρου, ο Ιωάννης Εμμ. Μοσχούλης, άφηνε στη γη το σώμα του και περνούσε στο πάνθεον της ιστορίας.

Με καταγωγή από τις Πυλές Καρπάθου, ο Μοσχούλης ήταν γιος του Μανώλη Μοσχούλη (ή Επιτρόπου) και μητέρα ήταν η Σεβαστή Παραγιού.

Δεινός ρήτορας αλλά και παθιασμένος με τη γραφή, έχει όλα τα χαρακτηριστικά του ακάματου αγωνιστή, του ανιδιοτελή ανθρώπου, που μπόρεσε ταυτόχρονα να υπηρετήσει τις δυο μεγάλες αγάπες του: Το μάρμαρο και την Κάρπαθο!

Share

Πιάσε μια μπριζόλα medium rare, του Μανώλη Δημελλά

Τι τρώμε; από που ξεκινά και πως καταλήγει η τροφή στο πιάτο μας;

πως χτίσαμε τις διατροφικές συνήθειες μας; τα άπειρα στερεότυπα, τόσους μύθους για το φαγητό πως τους φορτωθήκαμε; τελικά τι είναι η απόλαυση;

Οι απαντήσεις στις πιο πάνω απορίες δείχνουν το δρόμο μας, τη φιλοσοφία της ζωής μας.

Share

Δυο αιώνες ζωής για τα σύγχρονα Πηγάδια Καρπάθου, του Μανώλη Δημελλά

Στο μακρινό παρελθόν ο όμορφο κόλπος γνώρισε δόξες και μεγαλεία, όμως ερήμωσε, το φυσικό λιμάνι έφτασε να χρησιμεύει μόνο στους περαστικούς ληστοπειρατές, εκείνους που γνώριζαν τα νερά και τρύπωναν, γλύτωναν από τους κυνηγούς και μοίραζαν τη λεία τους.

Ο λόγος για τη σημερινή πρωτεύουσα της Καρπάθου!

Η ονομασία Πηγάδια, σύμφωνα με τον συγγραφέα-ερευνητή Μιχάλη Μακρή, οφείλεται στις πηγές της περιοχής και όχι στους λάκους βρόχινου νερού ( τις γνωστές λατσίες), ούτε στις πηγές της Μύλης και της Δαματριάς.

Share

Δυο διαφορετικοί Έλληνες στη Λεγεώνα των Ξένων, του Μανώλη Δημελλά

Οι άνθρωποι που συναντάμε στο διάβα μας κρύβουν ιστορίες που ακούραστα θα μπορούσαν να γίνουν οι πιο λαμπρές ταινίες όλων των εποχών χωρίς το παραμικρό ίχνος ψέμματος. Κάποιοι ίσως να περηφανεύονται για τον πλούτο, τα παλάτια και τα χρήματα που πέτυχαν να κάμουν στη ζωή τους, άλλοι έγιναν διάσημοι για την τέχνη ή την επιστήμη που υπηρέτησαν. Είναι όμως κάποια λιγοστά και ανυπότακτα πνεύματα, που διάλεξαν να ζήσουν μέσα στην περιπέτεια, σα να τόχε γραμμένο η μοίρα και να τους έσπρωχνε στον πιο ριψοκίνδυνο δρόμο.

Share

Pages

Subscribe to RSS - Γράφει ο Μανώλης Δημελλάς