Μάκης Χαλικιάς, ένας φίλος με περίσσια αγάπη… Γράφει ο Αγαπητός Ξάνθης, αρχιτέκτονας

Μόλις πριν λίγες ημέρες έκλεισε τα 60 χρόνια του. Είναι ένας σπουδαίος φίλος και στις καλές και στις δύσκολες στιγμές, είναι ο Μάκης (Γεράσιμος) Χαλικιάς. Δημιουργικός, φιλικός, εξωστρεφής, αγαπητός.
Είναι από τις ελάχιστες φορές που καταπιάνομαι με φίλους, όμως ο συγκεκριμένος το αξίζει. Ιδιαίτερα στο πρόσωπο του μπορείς να διακρίνει κανείς την ηθικότητα σε υπερθετικό βαθμό.
Ανέλαβε πριν χρόνια την βιοτεχνία του πατέρα του Γιάννη για να εισαγάγει φρέσκο αέρα με νέα προϊόντα, με νέες ιδέες που εφοδιάστηκε από τις άρτιες σπουδές του στην Αγγλία. Με την υποστήριξη της μάμας κ.‘Ιτσας (κας. Μαριάνθης) μετά από το χαμό του πατέρα, κατόρθωσε να συνεχίσει επισφραγίζοντας την άξια διαδοχή.
Το πείραμα πέτυχε και μάλιστα σε καιρούς δύσκολους, η βιοτεχνία αντέχει και διανέμει τα παραγόμενα σε όλη την Ελλάδα, ανταγωνιζόμενη γενναία κολοσσούς όπως η Κίνα.
Είναι ο Σκαπανέας της τοπικής μικρομεσαίας επιχείρησης που προσφέρει και τη ζωή του για να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις της αγοράς. Κάποιος ποιητής είπε ότι μετά την ελευθερία είναι η Αξιοπρέπεια. Και αυτή τη δεύτερη ο Μάκης Χαλικιάς τη διαθέτει σε μέγιστο βαθμό.
Παντρεύτηκε την Ειρήνη Κοζά θεμέλιο λίθο της οικογενείας του και απέκτησε δύο αγόρια το Γιάννη και το Γιώργο. Λαμπροί επιστήμονες και γεμάτοι φιλοδοξία να τιθασεύσουν τη σκληρή σημερινή ζωή στα πρότυπα που τους προίκισε ο πατέρας. Ο ένας διευθυντικό στέλεχος σε επώνυμη ασφαλιστική εταιρία στην Ελλάδα και ο άλλος διαπρέπει στον υγειονομικό κλάδο στο Μάντσεστερ της Αγγλίας.
Το μήλο κάτω από τη μηλιά, έλεγαν οι παλιοί.
Δεν γνωρίζω να υπάρχουν πολλά άτομα σαν τον Μάκη.
Είναι η εποχή της κοινωνικής αφυδάτωσης, είναι η εποχή της αποστράγγισης των ανθρώπινων σχέσεων. Απέναντι σε αυτήν την πρόκληση ο Μάκης σηκώνει το κεφάλι του με περίσσια αγάπη και μοιράζει το χαμόγελο του κρύβοντας τις ατομικές σκοτούρες σε μια εκδήλωση ανάτασης και ψυχικού αλτρουισμού.
Οι λέξεις που τον χαρακτηρίζουν ίσως είναι λίγες για ένα άρθρο που συμπυκνώνεται σε μερικές γραμμές. Όμως παραμένουν να έχουν το ίδιο ηχόχρωμα και ενδιαφέρον με κάθε άλλη που δεν περιγράφεται.
Η γνωριμία μας βλέπει πολλά χρόνια πίσω και ίσως αυτό με κάνει να έχω επηρεαστεί θετικά στα γραφόμενα.
Εκδηλώσεις, συναντήσεις, συναθροίσεις μας έχουν αφήσει το φιλικό τους αποτύπωμα, δείχνοντας ότι μια φιλία αποτελεί το οξυγόνο της ζωής.
Είναι η γνήσια φιλία που προωθεί την ευτυχία και εξασθενεί τον ανταγωνισμό και την αδιαφορία.
Η φιλία είναι αρετή ή προϋποθέτει την αρετή, και επιπλέον είναι εντελώς απαραίτητη για τη ζωή (Αριστοτέλης).
Πραγματικά, κανένας δεν θα επέλεγε να ζει δίχως φίλους, και ας είχε όλα τα υπόλοιπα αγαθά. Ακόμη και οι πλούσιοι άνθρωποι, όπως και αυτοί που έχουν αξιώματα και εξουσία, έχουν – όλος ο κόσμος το πιστεύει– ιδιαίτερα μεγάλη ανάγκη από φίλους.
Ο άνθρωπος έχει «δομηθεί» να ζει κοινωνικά, σε ομάδες. Είναι η ανάγκη σε όλα τα έμβια όντα να έχουν φίλους. Σε αυτόν που «κληρώνει» να μην έχει φίλους είναι δυστυχής, απομονωμένος, ίσως να γίνεται θηρίο.
Ευτυχώς είμαι από τους τυχερούς που μου χαρίζει τη φιλία του ο Μάκης, για αυτό ακριβώς και δεν είμαι θηρίο…

TopStoryImage: 

TopStoryGallery: 

Share